Prątnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Prątnica
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat iławski
Gmina Lubawa
Liczba ludności (2006) 700
Strefa numeracyjna (+48) 89
Kod pocztowy 14-260
Tablice rejestracyjne NIL
SIMC 0480388
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Prątnica
Prątnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Prątnica
Prątnica
Ziemia 53°28′39″N 19°48′34″E/53,477500 19,809444Na mapach: 53°28′39″N 19°48′34″E/53,477500 19,809444

Prątnicawieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim, w gminie Lubawa. W latach 1934-1954 roku istniała gmina Prątnica. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

We wsi mieszka 644 osób, jest szkoła podstawowa i gimnazjum, przedszkole, biblioteka, Gminny Ośrodek Zdrowia, 2 sklepy, punkt sprzedaży pasz.[1]

Historia[edytuj | edytuj kod]

W czasach krzyżackich była to wieś ludna. Przywilej lokacyjny na 60 łanów na prawie chełmińskim nadano w latach 1324-1349. Kościół parafialny zbudowano około 1330 roku. W tym czasie do parafii należały także wsie: Czerlin, Napromek, Omule, Szczepankowo i Tuszewo. Przed reformacja Prątnica przez pewien czas należała do parafii w Zajączkowie, razem z wsiami Świętosław i Bocień. W roku 1773 wieś należała do domeny króla pruskiego. Szkołę wybudowano w drugiej połowie XVIII wieku. W 1906 roku miał tu miejsce strajk uczniów. W latach sześćdziesiątych XX w. zbudowano nową szkołę, ośrodek zdrowia. W tym czasie we wsi była biblioteka i przedszkole.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • gotycki kościół z XIV w. pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej, przebudowany i odnowiony w XVII w. W murach kościoła znajduje sie wmurowany posąg (baba pruska), uważany za posąg bożka pogańskiego. Figura ta, wysokości ok. 2,25 m oraz szerokości o. 50 cm, wmurowana jest w pozycji leżącej, na prawo od głównego wejścia, pół metra nad ziemią.
  • 8 domów z XIX i początków XX w.
  • plebania

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nowe Miasto. Z dziejów miasta i powiatu. Pojezierze, Olsztyn, 1953, 240 str.
  • ks. Jakub Fankidejski, Utracone kościoły i kaplice w dzisiejszej diecezji chełmińskiej podług urzędowych akt kościelnych. Region, Gdynia 2011 ISBN 978-83-7591-220-3, reprint książki wydanej w 1880 w Pelplinie (uwspółcześniony i opatrzony komentarzami)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]