Prędkościomierz (motoryzacja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Prędkościomierz

Prędkościomierz (szybkościomierz) - urządzenie służące do pomiaru prędkości pojazdu kołowego (np. samochodu). Prędkościomierz jest najczęściej umieszczany na tylnej części wału napędowego, gdzie specjalny czujnik przekształca obroty mechaniczne na impulsy elektryczne. Starsze typy samochodów posiadają w tym miejscu giętki obrotowy drut, którego drugi koniec jest podłączony do prędkościomierza, który jest specjalnie skalibrowanym tachometrem. Czułość tego tachometru oraz jego kalibracja numeryczna musi uwzględniać redukcję biegów na tylnej części wału napędowego, ostateczną szybkość obrotów w mechanizmie różnicowym (dyferencjale) i średnicę kół pojazdu. Mechanizm, w którego skład wchodzi prędkościomierz zawiera również licznik do pomiaru przebytej drogi (tzw. chodometr albo drogomierz).

Bardzo często prędkościomierze są skalibrowane w taki sposób aby pokazywać prędkość większą niż jest ona w rzeczywistości po to aby zapobiegać przekraczaniu przez kierowców dozwolonej prędkości. Przyczyną niedokładności prędkościomierza może być głównie różnica w średnicy kół, która będzie wynikać ze stanu ciśnienia znajdującego się w nich powietrza.

Prędkościomierze mogą być również elektroniczne. Działają one za pomocą czujnika obrotów, który dostarcza impuls wraz z zakończeniem pełnego obrotu. Komputer natomiast przekształca przerwę pomiędzy impulsami na wynik w postaci cyfr. Liczba impulsów jest również przekształcana na obliczenie przebytej drogi (funkcja chodometru).

Także system GPS może spełniać funkcję prędkościomierza. Jest on z reguły bardziej dokładny niż prędkościomierze samochodowe[potrzebne źródło].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]