Prałatura terytorialna Loreto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Prałatura terytorialna Loreto
Prelatura territoriale di Loreto)
Sanktuarium Santa Casa, wokół którego skupiona jest prałatura
Sanktuarium Santa Casa, wokół którego skupiona jest prałatura
Państwo  Włochy
Siedziba Loreto
Data powołania 1935
Wyznanie katolicyzm
Kościół łaciński
metropolia Ancona-Osimo
katedra Bazylika Santa Casa
Biskup diecezjalny Giovanni Tonucci
Dane statystyczne (2004)
Liczba wiernych
• procent wiernych
11 150
95,3%
Liczba kapłanów
• w tym diecezjalnych
• w tym zakonnych
49
2
47
Liczba osób zakonnych 266
Liczba parafii 5
Powierzchnia 17 km²
Położenie na mapie Włoch
Ziemia 43°26′25″N 13°36′26″E/43,440278 13,607222
Strona internetowa

Prałatura terytorialna Loreto (łac. Territorialis Praelatura ab Alma Domo Lauretana, wł. Prelatura territoriale di Loreto) – prałatura terytorialna Kościoła rzymskokatolickiego we Włoszech, w metropolii Ancona-Osimo, w świeckiej prowincji Ankona. Prałatura obejmuje wyłącznie miasteczko Loreto, zaś jej samodzielność administracyjna jest wyrazem szczególnego miejsca, jakie we włoskim katolicyzmie zajmuje tamtejsze sanktuarium ze słynnym domkiem loretańskim.

Dzisiejsza prałatura powstała 11 października 1935 roku na mocy decyzji papieża Piusa XI. Początkowo była administraturą apostolską. Do rangi prałatury terytorialnej podniósł ją papież Paweł VI, decyzja ta weszła w życie 24 czerwca 1965 roku. Począwszy od 2005 roku funkcja prałata Loreto traktowana jest jako forma prestiżowej wcześniejszej emerytury dla wysokich urzędników watykańskich. Obecny prałat, abp Giovanni Tonucci, był wcześniej przez wiele lat nuncjuszem apostolskim w wielu państwach.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]