Prażucha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Prażucha (staropol. lemieszka) – staropolska potrawa[1] (kluski) obecnie charakterystyczna dla regionalnej kuchni wiejskiej Lubelszczyzny. Nazwa pochodzi od wyprażania mąki.

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło prażucha w Wikisłowniku

Przepis[edytuj | edytuj kod]

Ciasto wyrabia się z mąki pszennej i gryczanej. Przed spożyciem dodaje się skwarki.

  • Przepis:
  • 50 dag mąki pszennej (gryczanej)
  • pół litra wody
  • 5 dag słoniny, smażona cebula lub masło do polania
  • sól

Mąkę wyprażyć się na patelni na złotawy kolor i wsypać do garnka. Następnie wrzącą osoloną wodę wlać cienkim strumieniem do mąki, silnie rozcierając drewnianą łyżką, aby nie potworzyły się grudy i cały czas podgrzewać. Masa ma być pulchna i jednolita, nie lejąca się ani krusząca. Gdy mąka wchłonie całą wodę, naczynie nakryć i wstawić do piekarnika lub odstawić na chwilę na brzeg płyty, by ciasto doszło. Łyżką zwilżoną w tłuszczu wykładać ciasto w formie klusek na talerze, polać roztopioną słoniną lub masłem.

Prażucha ziemniaczana[edytuj | edytuj kod]

Prażucha ziemniaczana (lemieszka ziemniaczana, lemiecha, psiocha) to potrawa regionalna Lubelszczyzny. Są to kluski, których podstawą są ziemniaki.

Information icon.svg Osobny artykuł: Prażucha ziemniaczana.

Przypisy

  1. Encyklopedia staropolska, T. 4, Warszawa 1903