Pracownik
Pracownik – termin prawniczy, zdefiniowany w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.
Oznacza osobę fizyczną zatrudnioną na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę[1]. Tym samym ustawodawca zdefiniował pojęcie pracownika poprzez wskazanie aktów kreujących stosunek pracy, a także zespół cech, które warunkują istnienie stosunku pracy[2]
Pracownikiem jest tylko osoba wykonująca pracę w ramach stosunku pracy. Zatem nie może być pracownikiem osoba, która np. świadczy pracę odpłatnie, a praca ta jest wykonywana w ramach przepisów prawa cywilnego, np. na podstawie umowy o dzieło, umowy zlecenia czy też innych rodzajów umów cywilnoprawnych nienazwanych. Jednakże wykonywanie pracy w warunkach odpowiadających stosunkowi pracy może być uznane za stosunek pracowniczy, nawet jeśli strony stosunku zawarły umowę o innej nazwie. Pracownikiem w rozumieniu prawa pracy może być wyłącznie pełnoletnia osoba fizyczna, jednak pod pewnymi warunkami pracownikiem może być osoba młodociana (która ukończyła 16 lat a nie ukończyła 18 lat), nie może być natomiast pracownikiem osoba prawna (np. spółka, instytucja, stowarzyszenie).
Spis treści |
Cechy stosunku pracy [edytuj]
- osobiste wykonywanie pracy określonego rodzaju
- podleganie kierownictwu pracodawcy
- wskazanie miejsca świadczenia pracy
- wskazanie czasu świadczenia pracy
- odpłatność
Obowiązki pracownika [edytuj]
- sumienne i staranne wykonywanie pracy oraz wykonywanie poleceń przełożonych
- przestrzeganie regulaminu, przepisów oraz zasad BHP
- dbanie o dobro zakładu pracy
- nieprowadzenie konkurencji wobec pracodawcy
Prawa pracownika [edytuj]
- prawo do urlopu
- prawo do terminowego wynagrodzenia
- prawo do równouprawnienia
- prawo do tworzenia organizacji
- prawo do świadczeń socjalnych
