Pracownik naukowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pracownik naukowy – specjalista z określonej dziedziny nauki zatrudniony na stanowisku naukowym w szkole wyższej lub instytucie badawczym. Do zakresu jego obowiązków należy praca badawcza polegająca na wykonywaniu badań nad wybranymi zagadnieniami i publikowaniu wyników tej pracy, np. w czasopismach naukowych, książkach naukowych i monografiach.

Pracownikiem naukowym nie jest zatem osoba, która zajmuje się wyłącznie:

  • dydaktyką w szkole wyższej,
  • badaniami czysto praktycznymi, które nie są publikowane, lecz tylko patentowane lub bezpośrednio wdrażane w przemyśle lub instytucjach publicznych.

Pracownikiem naukowym (w odróżnieniu od pracownika naukowo-dydaktycznego) jest osoba, która zajmuje się wyłącznie pracą naukowo-badawczą.

Potocznie pracowników uczelni nazywa się pracownikami naukowymi, co nie jest do końca jednoznaczne. Z kolei pracownikiem naukowo-dydaktycznym (nauczycielem akademickim) jest osoba, której praca polega jednocześnie na dydaktyce (nauczaniu) i prowadzeniu badań naukowych względnie prowadzeniu badań, które mają jednocześnie naukowy i praktyczny charakter. Zarówno w Polsce, jak i na świecie, liczba naukowców zajmujących się wyłącznie pracą badawczą jest nieduża - dominują pracownicy naukowo-dydaktyczni.

W Polsce pracownicy naukowi i naukowo-dydaktyczni dzielą się na:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]