Pracownik naukowy
Pracownik naukowy – to specjalista z określonej dziedziny nauki pracujący na stanowisku naukowym lub naukowo-dydaktycznym w uczelni lub instytucie badawczym.
Przez stanowisko naukowe rozumiana jest praca badawcza polegająca na wykonywaniu badań nad wybranym tematem i publikowaniu wyników tej pracy w czasopismach naukowych, książkach naukowych i monografiach.
Pracownikiem naukowym nie jest zatem osoba, która:
- zajmuje się wyłącznie dydaktyką na uczelni,
- zajmuje się badaniami czysto praktycznymi, które nie są publikowane, lecz tylko patentowane lub bezpośrednio wdrażane w przemyśle lub instytucjach publicznych.
Pracownikiem naukowym (w odróżnieniu od pracownika naukowo-dydaktycznego) jest osoba, która zajmuje się wyłącznie pracą naukowo-badawczą. Potocznie pracowników uczelni nazywa się pracownikami naukowymi, co nie jest do końca jednoznaczne. Z kolei pracownikiem naukowo-dydaktycznym jest osoba, której praca polega jednocześnie na dydaktyce (nauczanie) i prowadzeniu badań naukowych, lub prowadzeniu badań, które mają jednocześnie naukowy i praktyczny charakter. Zarówno w Polsce, jak i na świecie, liczba naukowców zajmujących się wyłącznie pracą badawczą jest nieduża - dominują pracownicy naukowo-dydaktyczni.
W Polsce pracownicy naukowi i naukowo-dydaktyczni dzielą się na:
- niesamodzielnych – pracujących w zespole naukowym pod czyimś kierunkiem, posiadających zwykle tytuł zawodowy magistra lub stopień naukowy doktora
- samodzielnych – pracujących albo samodzielnie prowadzących badania, albo kierujących zespołami badawczymi, posiadającymi zwykle stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł profesora.
