Prawo budowlane

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ustawa z dnia 7 lipca 1994
Prawo budowlane
Skrót nazwy P.b.
Data wydania 7 lipca 1994
Miejsce publikacji  Polska, Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414
Tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. Nr 0, poz. 1409
Data wejścia w życie 1 stycznia 1995
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji prawo budowlane
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz. U. z 2013 r. Nr 0, poz. 984
Wejście w życie ostatniej zmiany 11 września 2013
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Prawo budowlane – najważniejsza polska ustawa z zakresu projektowania, budowy, nadzoru, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych oraz zasad działania organów administracji publicznej w tym zakresie.

Ustawa reguluje także sprawy związane z:

Zawartość ustawy[edytuj | edytuj kod]

Ustawa prawo budowlane składa się z 11 rozdziałów:

  • Rozdział 1: Przepisy ogólne
  • Rozdział 2: Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
  • Rozdział 3: Prawa i obowiązki uczestników procesu budowlanego
  • Rozdział 4: Postępowanie poprzedzające rozpoczęcie robót budowlanych
  • Rozdział 5: Budowa i oddawanie do użytku obiektów budowlanych
  • Rozdział 6: Utrzymanie obiektów budowlanych
  • Rozdział 7: Katastrofa budowlana
  • Rozdział 8: Organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego
  • Rozdział 9: Przepisy karne
  • Rozdział 10: Odpowiedzialność zawodowa w budownictwie
  • Rozdział 11: Przepisy przejściowe i końcowe

Ustawa była zmieniana wielokrotnie[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wszystkie zmiany ustawy dostępne są w zestawieniu na oficjalnej stronie Sejmu.