Prawo geodezyjne i kartograficzne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne
Data wydania 17 maja 1989
Miejsce publikacji  Polska, Dz. U. z 1989 r. Nr 30, poz. 163
Tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji prawo geodezyjne i kartograficzne
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz. U. z 2013 r. poz. 829
Wejście w życie ostatniej zmiany 23 sierpnia 2013
Przeczytaj: Ważne zastrzeżenia!

Prawo geodezyjne i kartograficzne – zbiór norm regulujących zagadnienia dotyczące:

  1. geodezji i kartografii
    1. służby geodezyjnej i kartograficznej
    2. prac geodezyjnych i kartograficznych
  2. krajowego systemu informacji o terenie (KSIT)
  3. ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości)
  4. inwentaryzacji i geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu (GESUT)
  5. rozgraniczania nieruchomości
  6. państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego
  7. uprawnień do wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych
  8. numeracji porządkowej nieruchomości w miejscowościach - zastąpionej przez ewidencję miejscowości, ulic i adresów (EMUiA)

Ustawę nowelizowano wielokrotnie. Ostatni tekst jednolity został opublikowany w 2011 r.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]