Prawo i pięść

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Prawo i pięść
Gatunek sensacyjny
psychologiczny
Data premiery 14 września 1964
Kraj produkcji Polska
Język polski
niemiecki (część kwestii)
Czas trwania 92 minuty
Reżyseria Jerzy Hoffman, Edward Skórzewski
Scenariusz Józef Hen
Główne role Gustaw Holoubek
Wiesław Gołas
Ryszard Pietruski
Jerzy Przybylski
Zdzisław Maklakiewicz
Zofia Mrozowska
Ewa Wiśniewska
Muzyka Krzysztof Komeda
Zdjęcia Jerzy Lipman
Scenografia Andrzej Płocki
Kostiumy Andrzej Płocki
Montaż Ludmiła Godziaszwili
Produkcja Zespół Filmowy Kamera

Prawo i pięść – polski film fabularny zrealizowany w 1964 roku przez Jerzego Hoffmana i Edwarda Skórzewskiego na podstawie powieści Józefa Hena „Toast”.

O filmie[edytuj | edytuj kod]

Muzycznym motywem przewodnim filmu była śpiewana przez Edmunda Fettinga piosenka „Nim wstanie dzień” ze słowami Agnieszki Osieckiej i muzyką Krzysztofa Komedy.

Sceny przedstawiające Siwowo nakręcono w Toruniu, m.in. na Rynku Nowomiejskim (w tle widać kościół św. Jakuba, kościół Trójcy Świętej oraz Gospodę pod Modrym Fartuchem) oraz ulicy Ciasnej. Montaż scen sugeruje, że ulica Ciasna dochodzi do Rynku Nowomiejskiego. 31 sierpnia 2008 na Rynku Nowomiejskim odsłonięto pomnik upamiętniający to wydarzenie.

Ze względu na charakterystyczny motyw samotnika walczącego z bandą rabusiów, film był często określany polskim westernem.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu ma miejsce w 1945 roku na Ziemiach Odzyskanych. Andrzej Kenig (Gustaw Holoubek), były więzień obozów koncentracyjnych w Auschwitz i Dachau zgłasza się do pełnomocnika rządu (Bolesław Płotnicki) w poszukiwaniu pracy. Zostaje dokooptowany do kierowanej przez doktora Mieleckiego (Jerzy Przybylski) grupy mającej zabezpieczyć majątek w pobliskim miasteczku uzdrowiskowym Graustadt (Siwowo). Miasteczko jest opuszczone, przebywa tam jedynie grupa czterech kobiet i niemiecki maitre d’hotel hotelu Tivoli. Na miejscu Kenig orientuje się, że Mielecki nie jest lekarzem, a celem jego i towarzyszy jest szaber porzuconego mienia, w tym wyposażenia szpitala i sanatorium. Aby do tego nie dopuścić, podejmuje próby nakłonienia Smółki i Cześka do pomocy. Smółka (Wiesław Gołas), w którym udało mu się wzbudzić skrupuły ginie z ręki Wijasa (Ryszard Pietruski). Podobny los spotyka, przysłanego przez pełnomocnika, milicjanta (Michał Szewczyk). Kenig postanawia siłą zatrzymać szabrowników podejmujących próbę opuszczenia miasta ciężarówkami załadowanymi zagrabionymi przedmiotami. Dochodzi do strzelaniny, w której Rydułtowski, Mielecki i Wijas giną. Z miasta ucieka jedynie Czesiek (Zdzisław Maklakiewicz). Przybyły na miejsce porucznik (Józef Nowak) próbuje nakłonić Keniga do pozostania w mieście, jednak ten chce je jak najszybciej opuścić.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]