Prawo kłódkowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kłódka na drzwiach siedziby redakcji komunistycznej gazety "La Clarté" (Montreal, 1937)

Prawo kłódkowe (fr. Loi du cadenas, Loi protégeant la province contre la propagande communiste) – antykomunistyczna ustawa uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe Quebecu w 1937. Ustawa dawała policji prawo zajmowania posesji w których drukowano komunistyczną literaturę lub prowadzona podobna działalność. Nazwa prawa wzięło się od faktu, ze posesje zamykano kłódkami.

W latach trzydziestych XX wieku w czasie wielkiego kryzysu w Kanadzie wzmogła się działalność Komunistycznej Partii Kanady. Choć pozostawała ona organizacją kadrową mającą niewielki wpływ na ruch pracowniczy, to przykład Związku Radzieckiego wzbudzał w kraju obawy. W szczególności utworzenie 1200-osobowego oddziału wojskowego MacKenzie-Papineau Battalion i wysłanie go na hiszpańską wojnę domową było spektakularnym wyczynem partii komunistycznej. Fakt zaangażowania w politykę międzynarodową spowodował zakaz działalności partii przez Rząd Federalny Kanady. Partia jednak dalej działała w podziemiu. W szczególnie w konserwatywnym i katolickim Quebecu działalność komunistów spotkała się z zaniepokojeniem. Jednym z najzacieklejszych przeciwników komunistów był arcybiskup Quebecu Jean-Marie-Rodrigue Villeneuve, który widział w tej partii zagrożenie dla tradycyjnych wartości chrześcijańskich i samego kościoła. Maurice Duplessis pod dojściu do władzy zdecydował na konfrontacyjny kurs przeciwko komunistom. Uchwalone prawo pozwalało na pozasądowe zajmowanie posesji i budynków, jeśli tylko istniało podejrzenie, że prowadzona jest w nich propagandowa działalność komunistyczna.

Prawo kłódkowe było jednak nadużywane i w wielu przypadkach kierowano je nie tylko przeciwko komunistom, ale także socjalistom czy ruchowi związkowemu. Prawo uderzyło także w niektóre wspólnoty religijne, w szczególności w Świadków Jehowy.

Prawo kłódkowe zostało uznane przez wiele grup politycznych jako niekonstytucyjne i wymierzone w istotę demokracji. Partie lewicowe i centrowe lobowały u rządu federalnego, by ten użył swych wpływów i doprowadził do uchylenia ustawy, lecz bezskutecznie. Dopiero w 1957 Sad Najwyższy Kanady unieważnił ustawę.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]