Prawo składu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Prawo składu (łac. ius stapulae) – obowiązek, stawiany kupcom przejeżdżającym przez miasto, zatrzymania się w nim na pewien okres i wystawienia na sprzedaż przewożonych towarów. Stosowane było od XIII w. do XVIII w.

Rodzaje:

  • bezwzględne prawo składu – obowiązek sprzedania wszystkich towarów bez ograniczenia czasu
  • względne prawo składu – obowiązek wystawienia towarów i ich sprzedaży przez pewien określony czas (np. na 14 dni). Po jego upływie i opłaceniu ustalonych ceł towar można było transportować dalej.
  • częściowe prawo składu – obowiązek sprzedania części towarów (towarów pewnego rodzaju)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]