Prawo telekomunikacyjne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ustawa z dnia 16 lipca 2004
Prawo telekomunikacyjne
Nazwa potoczna Prawo telekomunikacyjne
Data wydania 16 lipca 2004
Miejsce publikacji  Polska, Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800
Data wejścia w życie 3 września 2009
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji prawo telekomunikacyjne
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz. U. z 2011 r. Nr 234, poz. 1390
Wejście w życie ostatniej zmiany 4 grudnia 2011
Przeczytaj: Ważne zastrzeżenia!

Prawo telekomunikacyjnepolskie prawo zawarte w ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800.

Ustawa określa:

  • zasady wykonywania i kontroli działalności telekomunikacyjnej polegającej na świadczeniu usług telekomunikacyjnych, dostarczaniu sieci telekomunikacyjnych lub udogodnień towarzyszących;
  • prawa i obowiązki przedsiębiorców telekomunikacyjnych;
  • prawa i obowiązki użytkowników i użytkowników urządzeń radiowych;
  • warunki podejmowania i wykonywania działalności polegającej na dostarczaniu sieci i udogodnień towarzyszących oraz świadczeniu usług telekomunikacyjnych, w tym sieci i usług służących rozpowszechnianiu lub rozprowadzaniu programów radiofonicznych i telewizyjnych;
  • warunki regulowania rynków telekomunikacyjnych;
  • warunki świadczenia usługi powszechnej;
  • warunki ochrony użytkowników usług;
  • warunki gospodarowania częstotliwościami, zasobami orbitalnymi oraz numeracją;
  • warunki przetwarzania danych w telekomunikacji i ochrony tajemnicy telekomunikacyjnej;
  • zadania i obowiązki na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, w zakresie telekomunikacji;
  • wymagania, jakim powinny odpowiadać urządzenia radiowe i telekomunikacyjne urządzenia końcowe;
  • funkcjonowanie administracji łączności, jej współdziałanie z innymi organami krajowymi oraz instytucjami Unii Europejskiej w zakresie regulacji telekomunikacji.

Celem ustawy jest stworzenie warunków dla:

  • wspierania równoprawnej i skutecznej konkurencji w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych;
  • rozwoju i wykorzystania nowoczesnej infrastruktury telekomunikacyjnej;
  • zapewnienia ładu w gospodarce numeracją, częstotliwościami oraz zasobami orbitalnymi;
  • zapewnienia użytkownikom maksymalnych korzyści w zakresie różnorodności, ceny i jakości usług telekomunikacyjnych
  • zapewnienia neutralności technologicznej.

[edytuj] Znaczenie ustawy

Ustawa wdraża pakiet dyrektyw Wspólnot Europejskich stanowiących unijne ramy prawne sieci i usług łączności elektronicznej (ich wykaz zmieszczono również w tekście Ustawy):

  • dyrektywa w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) (2002/21/WE),
  • dyrektywa o zezwoleniach (2002/20/WE),
  • dyrektywa o dostępie (2002/19/WE),
  • dyrektywa o usłudze powszechnej (2002/22/WE),
  • dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej (2002/58/WE)
  • dyrektywa w sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej (2002/77/WE)

Ustawa tworzy również wyspecjalizowany urząd administracji rządowej zajmujący się sprawami telekomunikacji - Urząd Komunikacji Elektronicznej.

Prawo telekomunikacyjne wchodzi w skład prawa nowych technologii.

Historyczna lista aktów prawnych tworzących prawo telekomunikacyjne w Polsce (dekrety, ustawy i ważniejsze zmiany):

[edytuj] Pojęcia prawne wprowadzone w ustawie

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia