Prawo umieralności Weibulla

Prawo umieralności Weibulla – teoretyczny model umieralności w populacji stworzony w 1939 r. na potrzeby nauk aktuarialnych przez szwedzkiego inżyniera i matematyka Ernsta Hjalmara Waloddi Weibulla. Zaproponował on użycie funkcji wielomianowej do modelowania natężenia wymierania.

$\mu_{x+t}=k(x+t)^{n},\quad k>0,n>1,t>0.\;$

Zobacz też

• prawo umieralności de Moivre'a,
• prawo umieralności Makehama-Gompertza,
• rozkład Weibulla.

Bibliografia

• Newton L. Bowers, Hans U. Gerber, James C. Hickman, Donald A. Jones, Cecil J. Nesbit: Actuarial mathematics. Itasca, Ill.: Society of Actuaries, 1986. ISBN 0-938959-10-7.  (ang.)
• Hans U. Gerber: Life insurance mathematics. Berlin: Springer-Verlag, 1990. ISBN 0-387-52944-6.  (ang.)
• Mariusz Skałba: Ubezpieczenia na życie. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1999. ISBN 83-204-2460-7.  (pol.)