Prawo upadłościowe i naprawcze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r.
Prawo upadłościowe i naprawcze
Nazwa potoczna prawo upadłościowe i naprawcze, prawo upadłościowe
Skrót nazwy pun, p.u.n.
Data wydania 28 lutego 2003
Miejsce publikacji  Polska, Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535
Data wejścia w życie 1 października 2003,
24 kwietnia 2003,
1 maja 2004
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji postępowanie upadłościowe, postępowanie naprawcze
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz. U. z 2013 r. poz. 613; art. 7
Wejście w życie ostatniej zmiany 12 czerwca 2013
Przeczytaj: Ważne zastrzeżenia!

Prawo upadłościowe i naprawczeustawa z dnia 28 lutego 2003 r. zawierająca przepisy dotyczące polskiego postępowania upadłościowego i postępowania naprawczego, regulująca zasady wspólnego dochodzenia roszczeń wierzycieli od niewypłacalnych dłużników (przedsiębiorców i osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej) oraz skutki ogłoszenia upadłości, a także zasady postępowania naprawczego wobec przedsiębiorców zagrożonych niewypłacalnością.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Do czasu wejścia w życie ustawy z 2003 roku problematykę prawa upadłościowego i naprawczego w polskim systemie prawnym regulowały między innymi następujące akty prawne:

  • Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe;
  • Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo o postępowaniu układowym.

Po transformacji ustrojowej w Polsce, w związku z unowocześnieniem się obrotu gospodarczego dostrzeżono potrzebę uchwalenia nowej, kompleksowej regulacji tej dziedziny prawa. Oba rozporządzenia z okresu międzywojennego były wielokrotnie nowelizowane i posługiwały się dawną terminologią, niedostosowaną do systemu prawnego w Polsce.

Proces legislacyjny[edytuj | edytuj kod]

Projekt ustawy przedłożony został przez Radę Ministrów Marszałkowi Sejmu dnia 22 sierpnia 2002 r. Sejm uchwalił ustawę dnia 8 stycznia 2003 r., Senat uchwalił ustawę wraz z poprawkami 28 lutego 2003 r. Prezydent podpisał ustawę dnia 18 marca 2003 r. Ustawę ogłoszono w Dzienniku Ustaw dnia 9 kwietnia 2003 r.

Większość przepisów ustawy weszła w życie w dniu 1 października 2003 r. Niektóre przepisy zaczęły obowiązywać z dniem 24 kwietnia 2003 r. oraz 1 maja 2004 r. (data przystąpienia Polski do Unii Europejskiej).

Charakterystyka i główne założenia ustawy[edytuj | edytuj kod]

Ustawa zreformowała procedurę wspólnego dochodzenia roszczeń przez wierzycieli od niewypłacalnych dłużników. Wprowadzone zmiany dotyczyły między innymi:

Systematyka ustawy[edytuj | edytuj kod]

Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze składa się z 6 części. Części dzielą się na tytuły, tytuły dzielą się na działy, działy dzielą się na rozdziały. W niektórych rozdziałach dodatkowo wydzielono oddziały.

  • CZĘŚĆ PIERWSZA: PRZEPISY OGÓLNE O POSTĘPOWANIU UPADŁOŚCIOWYM I JEGO SKUTKACH (art. 1 – 377)
    • Tytuł I: Przepisy ogólne (art. 1 - 17)
    • Tytuł II: Postępowanie w przedmiocie ogłoszenia upadłości (art. 18 - 56)
    • Tytuł III: Skutki ogłoszenia upadłości (art. 57 - 148)
    • Tytuł IV: Przepisy ogólne o postępowaniu upadłościowym prowadzonym po ogłoszeniu upadłości (art. 149 - 235)
    • Tytuł V: Zgłoszenie i ustalenie wierzytelności (art. 236 - 266)
    • Tytuł VI: Układ (art. 267 - 305)
    • Tytuł VII: Likwidacja masy upadłości (art. 306 - 334)
    • Tytuł VIII: Podział funduszów masy upadłości i sum uzyskanych ze zbycia rzeczy i praw obciążonych rzeczowo (art. 335 - 360)
    • Tytuł IX: Zakończenie i umorzenie postępowania upadłościowego i ich skutki (art. 361 - 372)
    • Tytuł X: Postępowanie w sprawach orzekania zakazu prowadzenia działalności gospodarczej (art. 373 - 377)
  • CZĘŚĆ DRUGA: PRZEPISY Z ZAKRESU MIĘDZYNARODOWEGO POSTĘPOWANIA UPADŁOŚCIOWEGO (art. 378 – 417)
    • Tytuł I: Przepisy ogólne (art. 378 – 381)
    • Tytuł II: Jurysdykcja krajowa (art. 382 - 384)
    • Tytuł III: Uznanie zagranicznych postępowań upadłościowych (art. 385 - 404)
    • Tytuł IV: Wtórne postępowanie upadłościowe (art. 405 - 412)
    • Tytuł V: Współpraca z sądami zagranicznymi i zarządcami zagranicznymi (art. 413 - 417)
  • CZĘŚĆ TRZECIA: ODRĘBNE POSTĘPOWANIA UPADŁOŚCIOWE (art. 418 - 49112)
    • Tytuł I: Postępowanie upadłościowe wszczęte po śmierci niewypłacalnego dłużnika (art. 418 – 425)
    • Tytuł IA: Postępowanie upadłościowe wobec deweloperów (art. 4251 - 4255)
    • Tytuł II: Postępowanie upadłościowe wobec banków i spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych (art. 426 - 470)
    • Tytuł III: Postępowanie upadłościowe wobec zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji (art. 471 - 482)
    • Tytuł IV: Postępowanie upadłościowe wobec emitentów obligacji (art. 483 - 491)
    • Tytuł V: Postępowanie upadłościowe wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (art. 4911 - 49112)
  • CZĘŚĆ CZWARTA: POSTĘPOWANIE NAPRAWCZE W RAZIE ZAGROŻENIA NIEWYPŁACALNOŚCIĄ (art. 492 - 521)
  • CZĘŚĆ PIĄTA: PRZEPISY KARNE (art. 522 - 523)
  • CZĘŚĆ SZÓSTA: ZMIANY W PRZEPISACH OBOWIĄZUJĄCYCH, PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I PRZEPISY KOŃCOWE (art. 524 - 546)

Nowelizacje[edytuj | edytuj kod]

Od czasu wejścia w życie ustawa była nowelizowana ponad 40 razy. Najważniejszą zmianą była reforma wielu instytucji prawa upadłościowego dokonana po przeprowadzeniu audytu obowiązywania ustawy po trzech latach od jej wejścia w życie. Nowelizacje wynikały również z orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego dotyczących niekonstytucyjności przepisów ustawy. Inne ważne zmiany dotyczyły:

Zobacz też:[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]