Prawo wizyty i rewizji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Prawo wizyty i rewizji - prawo przyznane na mocy Konwencji genewskiej z 1958[1] okrętom wojennym na morzu otwartym wobec statków innych państw w trzech ściśle określonych przypadkach. Zalicza się do nich podejrzenia, że:

  • obcy statek trudni się piractwem;
  • obcy statek uprawia handel niewolnikami;
  • posiada tę samą przynależność państwową co okręt wojenny, lecz pływa pod obcą banderą.

W powyższych przypadkach okręt może wysłać łódź pod dowództwem oficera, który dokonuje sprawdzenia dokumentów uprawniających do podnoszenia bandery, a w razie konieczności przeprowadza kontrolę statku. Nieuzasadniona kontrola wobec zatrzymanego statku zobowiązuje do wynagrodzenia strat i szkód, które mógł odnieść.

Konwencja jamajska z 1982[2] rozszerzyła powyższy katalog o dwa przypadki:

  • podejrzenie braku przynależności państwowej statku;
  • podejrzenie nadawania nielegalnych audycji - w tym przypadku okręt ma również prawo wykonywania jurysdykcji karnej.

Z mocy Konwencji z 1982 pełnym immunitetem jurysdykcyjnym wobec innych państw objęte są okręty wojenne i rządowe floty statki niehandlowe[3].

Przypisy

  1. Konwencja o morzu pełnym sporządzona w Genewie dnia 29 kwietnia 1958 r.. lex.com.pl, 1958-04-29. [dostęp 23 maja 2009].
  2. Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza, sporządzona w Montego Bay dnia 10 grudnia 1982 r.. lex.com.pl, 1982-12-10. [dostęp 22 maja 2009].
  3. Art. 95. i 96. Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.