Prawo wyznaniowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Prawo wyznaniowe – gałąź prawa, która reguluje prawa i obowiązki obywateli ze względu na wyznanie religijne oraz określa zasady tworzenia i ramy działania Kościołów i innych związków wyznaniowych. Normuje ono stosunek państwa do religii w wymiarze indywidualnym i zbiorowym. Wytycza rzeczywisty zakres istniejącej w danym państwie wolności religijnej, a tym samym zakres swobód obywatelskich i praw człowieka gwarantowanych w Konstytucji.

Zakres[edytuj | edytuj kod]

Prawo wyznaniowe zajmuje się takimi kwestiami, jak:

  • relacje państwo – Kościół (związki religijne),
  • pojęcie wolności religijnej,
  • osobowość prawna Kościołów i innych związków wyznaniowych,
  • ochrona uczuć religijnych,
  • prawo małżeńskie (przeszkody prawne do zawarcia małżeństwa; uznanie skutków cywilnych małżeństwa wyznaniowego, uznanie nieważności małżeństwa),
  • szkolnictwo wyznaniowe i nauczanie religii,
  • duszpasterstwo wojskowe, więźniów, chorych,
  • finansowanie i opodatkowanie kościołów i innych związków wyznaniowych,
  • sprawy majątkowe związków wyznaniowych, w tym sprawa rewindykacji ich mienia,
  • cmentarze wyznaniowe.
  • ubezpieczenia społeczne i zdrowotne osób duchownych.

Polskie Towarzystwo Prawa Wyznaniowego[edytuj | edytuj kod]

Organizacją skupiającą specjalistów prawa wyznaniowego w Polsce jest zarejestrowane w 2008 r. Polskie Towarzystwo Prawa Wyznaniowego z siedzibą w Lublinie.

Specjaliści prawa wyznaniowego w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Polscy specjaliści prawa wyznaniowego.

Wybrani polscy specjaliści prawa wyznaniowego posiadający stopień doktora habilitowanego.

Polskie czasopisma specjalistyczne[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Zobacz także[edytuj | edytuj kod]