Prawosławny Patriarchat Antiocheński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Prawosławny Patriarchat Antiochii – jedna z 15 autokefalicznych Cerkwi prawosławnych (nazywana na terenie Syrii Kościołem grecko-prawosławnym). Siedziba Patriarchatu mieści się (od 1268) w Damaszku; główną świątynią jest sobór Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny w tym mieście. Na czele Patriarchatu Antiocheńskiego stoi (od 17 grudnia 2012) Wielce Błogosławiony Patriarcha Wielkiej Antiochii, Syrii, Cylicji, Mezopotamii i całego Wschodu Jan X.

Cerkiew Wprowadzenia Bogurodzicy do Świątyni w mieście Hama w Syrii

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki Patriarchatu sięgają czasów apostolskich. Z Dziejów Apostolskich wiadomo, że apostołowie Paweł i Barnaba nauczali w Antiochii (ok. 42), dzięki czemu wielu Żydów i pogan zostało ochrzczonych (z tej samej Księgi można się dowiedzieć, że właśnie w Antiochii po raz pierwszy wyznawców Jezusa Chrystusa nazwano chrześcijanami). Pierwszym biskupem Kościoła antiocheńskiego był apostoł Piotr, który następnie (ok. 53) wyświęcił Ewodiusza na swojego następcę. Apostoła Piotra nazywano patriarchą, gdyż głosił on ewangelię przede wszystkim Żydom, dla których był głową plemienia. Później w ten sposób określano kolejnych antiocheńskich następców św. Piotra, tak więc oficjalne nadanie biskupstwu w Antiochii nazwy „patriarchat” na Soborze Chalcedońskim było tylko potwierdzeniem istniejącego stanu rzeczy.

Patriarchat Antiocheński był jednym z pięciu starożytnych patriarchatów chrześcijaństwa (tworzących tzw. pentarchię); według ustaleń Soboru Chalcedońskiego (451) – czwarty po Rzymie, Konstantynopolu i Aleksandrii (przed Jerozolimą). W czasach późniejszych w wyniku podziałów chrześcijaństwa powstało kilka oddzielnych patriarchatów antiocheńskich różnych wyznań i obrządków, w tym patriarchat prawosławny.

Antiochia była jednym z najważniejszych ośrodków teologicznych w Cesarstwie Bizantyńskim. Po najeździe mameluckiego sułtana egipskiego Bajbarsa i całkowitym zniszczeniu miasta (1268), siedzibę Patriarchatu przeniesiono do Damaszku.

Dzień dzisiejszy[edytuj | edytuj kod]

Prawosławny Patriarchat Antiochii liczy obecnie ponad 3 mln wiernych. W jego skład wchodzą 22 metropolie: 6 w Syrii, 6 w Libanie, 1 we wschodniej Turcji, 1 w Iraku, 5 na terenie Ameryki Północnej i Południowej oraz – utworzone w październiku 2013 wskutek znacznej imigracji z Syrii – 3 w Europie: Archidiecezja Francji oraz Europy Zachodniej i Południowej, Archidiecezja Niemiec i Europy Centralnej i Archidiecezja Wysp Brytyjskich[1]. W jurysdykcji Patriarchatu znajdują się też: Samorządna Prawosławna Antiocheńska Archidiecezja Ameryki Północnej oraz pojedyncze parafie w Arabii Saudyjskiej, Argentynie, Australii, Brazylii, Kuwejcie i Nowej Zelandii. Patriarchat posiada też własną uczelnię – Instytut Teologiczny im. św. Jana Damasceńskiego (od 1988 podlegający Uniwersytetowi Balamand w Libanie).

W liturgii używa się kalendarza nowojuliańskiego[2].

Patriarchowie Antiochii[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kalendarz Prawosławny 2003, Wydanie Warszawskiej Metropolii Prawosławnej, ISSN-1425-2171, ss.173-175

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]