Premedykacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Premedykacja jest to farmakologiczne przygotowanie chorego do operacji.

Celem premedykacji jest:

  • zniesienie lęku, niepokoju, bólu, wprowadzenie pacjenta w dobry nastój,
  • wywołanie u pacjenta stanu głębokiego uspokojenia bez zniesienia odruchów obronnych i zdolności do współpracy,
  • spowodowanie niepamięci,
  • zahamowanie niekorzystnych odruchów, jak wydzielania śliny i pobudliwości nerwu błędnego, mogących powodować niebezpieczne reakcje podczas operacji,
  • ułatwienie wprowadzenia do znieczulenia,
  • umożliwienie zastosowania mniejszych dawek leków znieczulających,
  • zmniejszenie bólu, nudności i wymiotów po operacji,
  • zapobieżenie lub zmniejszenie występowania działań niepożądanych leków stosowanych do znieczulenia.

Do premedykacji stosuje się:

Leki te stosuje się z reguły na kilka bądź kilkanaście godzin przed rozpoczęciem znieczulania pacjenta. Czas i sposób podania zależy od wielu czynników, głównie od rodzaju stosowanego leku znieczulającego. Od momentu podania tych leków, aż do całkowitego wybudzenia ze znieczulenia, pacjent powinien znajdować się pod stałą opieką lekarską.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.