Presley O'Bannon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Presley Neville O'Bannon
Hero of Derna
Presley Neville O'Bannon
Major
Data i miejsce urodzenia 1776
Hr. Fauquier (Wirginia)
Data i miejsce śmierci 12 września 1850
Hr. Logan (Kentucky)
Przebieg służby
Lata służby 1801-1807
Siły zbrojne US Marine Corps
Główne wojny i bitwy I wojna berberyjska

Presley Neville O’Bannon (ur. 1776 – zm. 12 września 1850) – oficer United States Marine Corps, który wyróżnił się szczególnie podczas I wojny berberyjskiej. Za męstwo i udział w próbie osadzeniu na tronie Trypolisu Hameta Karamanliego nagrodzony został szablą, która w roku 1825 posłużyła za wzór szabli będącej do dnia dzisiejszego elementem paradnego munduru oficerów Korpusu[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w hrabstwie Fauquier w stanie Wirginia, Presley O'Bannon wstąpił do Korpusu Marines 18 stycznia 1801 roku. Znany był ze służbistości, pragnienia sławy, podatności na kobiece wdzięki i gry na skrzypcach[2].

Jako podporucznik został wcielony do załogi USS Argus Dowodził oddziałem (złożonym z dwóch kadetów i siedmiu marines) wchodzącym w skład grupy operacyjnej Williama Eatona podczas wojny z Trypolisem. W kombinowanej operacji lądowo-morskiej dowodził 27 kwietnia 1805 roku zakończonym niewykorzystanym zwycięstwem atakiem na miasto Darna[3], pierwszej zamorskiej bitwie Korpusu, upamiętnionej w drugim wersie pierwszej zwrotki hymnu marines: "...to the shores of Tripoli". Niektóre źródła podają, że Presley O'Bannon – jako pierwszy – wzniósł amerykański sztandar na zamorskim, obcym terytorium[4][5]. W rzeczywistości pierwszym był jego dowódca, William Eaton, który uczynił to kilka miesięcy wcześniej żeglując Nilem z Aleksandrii do Kairu.

Zgodnie z tradycją, Hamet Karamanli, skazany na banicję starszy brat beja Trypolisu pod wrażeniem bohaterstwa O'Bannona (a w rzeczywistości w podzięce za nieudaną próbę osadzenia na tronie) podarował mu swoją własną mamelucką szablę. Po powrocie O'Bannona do Stanów Zjednoczonych legislatura stanu Wirginia wręczyła mu szablę z rękojeścią w kształcie głowy orła i wygiętą głownią, wzorowaną na tej którą podarował mu Hamet. Na głowni wygrawerowano jego nazwisko i datę bitwy.

O'Bannon wystąpił z Korpusu w stopniu majora 6 marca 1807 roku. Osiadł w miejscowości Russellville w hrabstwie Logan w stanie Kentucky. W latach 1812, 1817 i 1820–21 zasiadał w legislaturze stanowej, a od roku 1824 do 1826 w senacie tegoż stanu.

Presley O'Bannon zmarł w Russellville w roku 1850, w wieku 74 lat. W 1919 roku jego prochy zostały przeniesione na cmentarz w stolicy stanu, Frankfort.

Mamelucka szabla[edytuj | edytuj kod]

"Mamelucka" szabla USMC

Ze względu na zasługi O'Bannona dla United States Marine Corps, zwłaszcza w czasie kampanii trypolitańskiej, komendant Korpusu, Archibald Henderson wydał w roku 1825 polecenie, by z chwilą mianowania każdy oficer USMC otrzymywał mamelucką szablę. Od chwili wprowadzenia w roku 1826 mamelucka szabla była w użyciu z wyjątkiem lat 1859-1875, kiedy to – zgodnie z obowiązującym wówczas regulaminem – oficerowie Korpusu mieli nosić szable piechoty wzoru M1850. Dzisiaj mamelucka szabla jest nieodłączną częścią munduru paradnego oficerów USMC[6].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Trzy okręty United States Navy zostały nazwane jego imieniem:

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • H. Avery Chenoweth (USMCR: Semper Fi: The Definitive Illustrated History of the U.S. Marines. New York: Fall River Press, 2005. ISBN 978-1-4351-2941-2.
  • Allan R. Millett: Semper Fidelis: The History of the United States Marine Corps. New York: The Free Press, 1991. ISBN 0-02-921596-X.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]