Prezbiterianizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Knox Presbyterian Church - kościół prezbiteriański w Woodstock

Prezbiterianizm lub Kościół prezbiteriański – część protestanckich kościołów reformowanych. Władze w kościołach sprawują wybierani przez wiernych starsi. Kościoły prezbiteriańskie zaczęły rozprzestrzeniać się w XVI wieku, impulsem do tego była reformacja zapoczątkowana przez Marcina Lutra w 1517 roku. Głównym propagatorem był Szkot, John Knox, który studiował wraz z Janem Kalwinem w Genewie.

Kościół prezbiteriański w Ameryce został przeszczepiony ze Szkocji i Irlandii. Pierwszy amerykański zbór prezbiteriański został zorganizowany w Filadelfii w 1706 roku. Pierwsze Walne Zgromadzenie Prezbiteriańskiego Kościoła w Stanach Zjednoczonych Ameryki, odbyło się w tym mieście w 1789 roku. Zgromadzenie zostało zwołane przez pastora Johna Witherspoona.

Główne kościoły prezbiteriańskie to: Kościół Szkocji (w Szkocji kościół narodowy), Kościół Prezbiteriański USA. Za początek ruchu przyjmuje się ogłoszenie tzw. Księgi Dyscypliny w 1560 r. na powszechnym zgromadzeniu Kościoła Szkockiego. Ogłoszona w niej doktryna:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]