Primicerius
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Primicerius (łac.) – administrator w starożytnym Rzymie.
Tytuł primiceriusa nosili też oficerowie legionu rzymskiego. Primicerius domesticorum był młodszym oficerem przy boku władcy.
Termin został przejęty przez Kościół katolicki i był używany w odniesieniu do urzędów kościelnych w średniowieczu.
Po raz pierwszy primicerius notariorum, starszy notariusz Kościoła, wspomniany został za pontyfikatu papieża Juliusza I i dotyczył urzędu archidiakona oraz skarbnika[1].
Przypisy
- ↑ Primicerius na stronie Christian Classics Ethereal Library (ang.)
- Źródła
- Primicerius - Catholic Encuclopedia (ang.)