Principe de Asturias (R11)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Principe de Asturias
Principe de Asturias
Historia
Początek budowy 29 maja 1977
Położenie stępki 8 października 1979
Wodowanie 22 maja 1982
 Armada Española
Wejście do służby 30 maja 1988
Wycofanie ze służby 6 lutego 2013
Los okrętu wycofany ze służby
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 13 400 t
całkowita: 17 188 t
Długość całkowita: 195,9 m
pokładu startowego: 175,3 m
Szerokość pokładu startowego: 29,0 m
kadłuba 24,3 m
Zanurzenie 9,4 m
Prędkość 26,0 węzłów
Zasięg 6 500 Mm przy prędkości 20 węzłów
Załoga 600 + 230 personelu lotniczego
Napęd
siłownia w układzie COGAG napędzająca dwie śruby
Uzbrojenie
cztery 12-lufowe zestawy Bazan Meroka kal. 20 mm/120 systemu CIWS
2 działka salutacyjne Rheinmetall kal. 37 mm
Wyposażenie lotnicze
12 samolotów AV-8B Harrier II Bravo, 10 śmigłowców Sikorsky SH-3 Sea King, 2 śmigłowce Sikorsky SH-60B Seahawk i 4 śmigłowce Augusta-Bell 212
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Principe de Asturias (R11)hiszpański lotniskowiec, w służbie Hiszpańskiej Marynarki Wojennej w latach 1988-2013. Okręt był jednostką flagową Hiszpańskiej Marynarki Wojennej a wycofano go z powodu cięć budżetowych. Nazwa okrętu oznacza księcia Asturii, który jest oficjalnym tytułem hiszpańskiego następcy tronu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W połowie lat 70. w Hiszpanii opracowano projekt lekkiego lotniskowca, który bazował na wcześniejszym amerykańskim projekcie małego lotniskowca opracowanego w związku z groźbą ograniczenia wydatków na zbrojenia. Pierwsze prace przy budowie okrętu rozpoczęły się w marcu 1978. Stępkę położono 8 października 1979. W wodowaniu okrętu, które miało miejsce 22 maja 1982, wzięła udział hiszpańska rodzina królewska, a matką chrzestną została królowa Sofia. Wejście jednostki do służby miało miejsce 30 maja 1988.

„Principe de Asturias” był głównym elementem grupy okrętów „Alpha Group”, w skład której wchodziły także 6 fregat rakietowych typu Santa Maria, będących hiszpańską wersją amerykańskich fregat typu Oliver Hazard Perry. W zależności od potrzeb do grupy mogły być przydzielane także okręty zaopatrzeniowce i tankowce.

W normalnej konfiguracji okręt przenosi 12 samolotów AV-8B Harrier II i 12 śmigłowców Sea King. Maksymalnie okręt może przenosić do 28 samolotów i śmigłowców, z czego 15 maszyn na pokładzie i 13 w hangarach. W nadzwyczajnych przypadkach w hangarach można zmieścić 17 samolotów.

W celu lepszego wykorzystania samolotów typu V/STOL okręt posiada pokład startowy typu Ski-jump (o kącie podniesienia 12°), który umożliwia skrócenie startu obciążonej maszyny.

Na podstawie doświadczeń wyniesionych z budowy i eksploatacji „Principe de Asturias” stocznia Bazan zbudowała dla Tajlandzkiej Marynarki Wojennej lotniskowiec „Chakri Naruebet”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]