Problem Napoleona
Problem Napoleona – geometryczny problem konstrukcyjny. Dane są w nim okrąg i jego środek. Celem jest podzielenie okręgu na cztery równe łuki za pomocą wyłącznie cyrkla. Napoleon Bonaparte znany był jako matematyk-amator, lecz nie wiadomo czy zadał lub rozwiązał to zadanie. Wymóg rozwiązania problemu wyłącznie za pomocą cyrkla (bez użycia linijki) wprowadził włoski matematyk Lorenzo Mascheroni, przyjaciel Napoleona.
Znany jest też tzw. prawdziwy problem Napoleona, w którym za pomocą samego cyrkla należy wyznaczyć środek danego okręgu. W poniższym artykule opisane jest jego rozwiązanie wraz z dowodem.
Należy wspomnieć, iż Georg Mohr w 1672 roku wydał książkę Euclides Danicus zawierającą rozwiązanie tego zadania – wcześniej od Mascheroniego – lecz odkryto ją dopiero w 1928 roku.
Spis treści |
Problem Napoleona[edytuj]
- Podział okręgu na cztery równe łuki przy zadanym jego środku
Łuk o środku w dowolnym punkcie
z okręgu
zawierający punkt
(środek
) przecina
w punktach
oraz
. Podobnie łuk o środku w
zawierający
przecina
w
i
. Należy zauważyć, że długości
są równe długości promienia
.
Łuk o środku w
do którego należy
i łuk o środku w
do którego należy
przecinają się w punkcie
. Długości
oraz
wynoszą
pomnożone przez długość promienia okręgu
.
Łuk o środku w
i promieniu równym
(czyli
pomnożone przez promień okręgu
) przecina
w punktach
oraz
. Czworokąt
jest kwadratem, a łuki
okręgu
są wszystkie równe czwartej części obwodu
.
Prawdziwy problem Napoleona[edytuj]
- Wyznaczenie środka danego okręgu
Konstrukcja[edytuj]
Niech
będzie okręgiem, w którym szukany jest jego środek.
- Punkt
jest dowolnym punktem leżącym na
. - Punkty
i
to punkty przecięcia okręgu
o środku w
z okręgiem
. - Punkt
jest punktem przecięcia różnym od
dwóch okręgów
o środkach w
oraz
i promieniu
. - Punkty
i
są punktami przecięcia okręgu
o środku w
i promieniu
z okręgiem
. - Punkt
(nieoznaczony) jest różnym od
punktem przecięcia okręgów
o środkach
i
i promieniu
.
Twierdzenie[edytuj]
Skonstruowany wyżej punkt
jest poszukiwanym środkiem okręgu
.
- Uwaga
- Należy wykazać, że promień okręgu
nie jest ani za mały, ani za duży. Dokładniej: promień ten musi być nie krótszy niż połowa i nie dłuższy niż podwojony promień
.
Dowód[edytuj]
Ideą dowodu jest skonstruowanie, samym cyrklem, długości
przy danych długościach
oraz
.
Na rysunku trójkąt
jest prostokątny, gdyż
, zaś odcinek
jest prostopadły do
, a więc
,
skąd
, czyli
.
Podobny zabieg wykonuje się w tej konstrukcji dwukrotnie:
- punkty
,
oraz
leżą na okręgu o środku
i promieniu
; dodatkowo
, a więc
, - punkty
,
oraz
leżą na okręgu o środku
i promieniu
; przy czym
, stąd
.
Zatem
jest środkiem okręgu
.
jest dowolnym punktem leżącym na
i
to punkty przecięcia okręgu
o środku w
jest punktem przecięcia różnym od
o środkach w
.
i
są punktami przecięcia okręgu
o środku w
z okręgiem
o środkach
.
,
, czyli
.
; dodatkowo
, a więc
,
; przy czym
, stąd
.