Procesjusz i Martynian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Procesjusz i Martynian
męczennicy
Valentin de Boulogne 001.jpg
Obraz Valentina de Boulogne z 1629, Watykan
Data urodzenia I wiek
Rzym
Data śmierci 67[1]
Rzym
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki
Wspomnienie 2 lipca (Kościół katolicki), 11 kwietnia (Kościół prawosławny, według kalendarza juliańskiego)
Atrybuty palma
Patron służb więziennych
Szczególne miejsca kultu Bazylika watykańska

Procesjusz i Martynian[2]męczennicy chrześcijańscy, święci Kościoła katolickiego i prawosławnego[3].

Legenda[edytuj | edytuj kod]

Według starożytnej legendy święci Procesjusz i Martynian mieli być żołnierzami rzymskimi w czasach Nerona. Powierzono im zadanie strzeżenia w więzieniu mamertyńskim apostołów Piotra i Pawła. Widząc cuda dokonywane przez apostołów oraz wsłuchując się w ich nauki Procesjusz i Martynian mieli poprosić o chrzest. Kiedy okazało się, iż nie ma wody, której apostołowie mogliby użyć, Piotr miał wyprowadzić strugę ze Skały Tarpejskiej. Po chrzcie neofici mieli zaproponować apostołom pomoc w ucieczce z więzienia. Gdy sędzia Paulin dowiedział się o konwersji strażników, polecił ich uwięzienie. Skazano ich na stłuczenie ust, łamanie, opalanie, żądlenie przez skorpiony i w końcu stracono przez ścięcie[4]. O ścięciu informuje m.in. Martyrologium Romanum. Święci ponieśli śmierć męczeńską na Via Aurelia. Ich ciała pochowała na terenie swego prywatnego cmentarza niejaka Lucyna[5].

Kult[edytuj | edytuj kod]

Męczennicy Procesjusz i Martynian czczeni byli w Rzymie począwszy od III lub IV w. Nad ich grobem wzniesiono w IV w. kościół, w którym w dniu ich wspomnienia papież Grzegorz I miał wygłosić jedną ze swych homilii. Świątynia ta nie zachowała się. Jej istnienie potwierdził jednak Beda Czcigodny. Relikwie przeniósł w IX w. do Bazyliki św. Piotra papież Paschalis I. W 1605 złożono je do porfirowej urny pod ołtarzem św. Piotra. Wspomnienie liturgiczne przypada 2 lipca, w dniu złożenia ciał na Cmentarzu św. Damazego w Rzymie. W 1969 wspomnienie Procesjusza i Martyniana usunięto z kalendarza świętych. Obowiązuje w rycie rzymskim. Świętych wymienia Martyrologium rzymskie[6].

W Kościele prawosławnym wspomnienie liturgiczne męczenników przypada na 11 kwietnia (według kalendarza juliańskiego)[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Przypuszczalny rok śmierci apostołów Piotra i Pawła.
  2. Magiczny świat starych aerofonów w dniu świętych Procesjusza i Martyniana. gorzow.gazeta.pl, 2013-07-01. [dostęp 2013-07-01].
  3. 3,0 3,1 Мученики Прокесс и Мартиниан Римские. days.pravoslavie.ru, 2013-07-02. [dostęp 2013-07-02].
  4. Giovanni Sicari: Santi Processo e Martiniano (wł.). www.enrosadira.it. [dostęp 2013-07-01].
  5. Agostino Amore: Santi Processo e Martiniano (wł.). www.santiebeati.it, 2009-07-04. [dostęp 2013-07-01].
  6. J.P. Kirsch: Sts. Processus and Martinian (ang.). www.newadvent.org. [dostęp 2013-07-01].