Procesor graficzny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nvidia GeForce 3 Ti 200

Procesor graficzny, inaczej GPU (ang. Graphics Processing Unit) – jest główną jednostką obliczeniową znajdującą się w nowych kartach graficznych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jako pierwsza tego terminu użyła firma Nvidia, wprowadzając na rynek karty graficzne GeForce 256. To przełomowe wydarzenie dla akceleracji grafiki w systemach domowych miało miejsce 31 sierpnia 1999 roku, wcześniej systemy takie były dostarczane wyłącznie jako specjalizowane systemy profesjonalne. Głównym zadaniem GPU było wykonywanie obliczeń potrzebnych do uzyskania akcelerowanej grafiki 3D, co spowodowało częściowe odciążenie procesora CPU z konieczności wykonywania tego zadania. W tej sytuacji mógł on zająć się innymi obliczeniami, co skutkowało zwiększeniem wydajności komputera podczas renderowania grafiki. Nowoczesne procesory graficzne wyposażone są w szereg instrukcji, których nie posiada procesor komputera.

Należy wspomnieć, że wcześniej, w połowie lat 90., na rynku konsumenckim istniały już karty graficzne wyposażone w procesory oferujące akcelerację operacji przetwarzania grafiki 3D takie jak np. S3 Virge czy też dodatkowe akceleratory graficzne (współpracujące z już zainstalowaną kartą graficzną 2D) firmy 3dfx o nazwie Voodoo Graphics. Nvidia zadebiutowała produktem Riva z szeregiem odmian (Riva 128, Riva TNT). GeForce to następna generacja produktów do akceleracji grafiki 3D tej firmy.

Obecnie liczącymi się producentami procesorów graficznych są firmy: Nvidia, ATI (przejęta przez AMD) oraz Intel.

Rodzaje GPU[edytuj | edytuj kod]

Oddzielne karty grafiki[edytuj | edytuj kod]

Najbardziej zaawansowane procesory graficzne używane są obecnie w niezależnych urządzeniach, które nazywa się „dedykowane karty graficzne”. Takie karty montuje się na płytach głównych, za pomocą dedykowanych do takich zastosowań połączeń/slotów jak PCI Express x16 lub AGP charakteryzujących się wysoką przepustowością danych. Procesory graficzne projektowane są do współpracy z pamięcią RAM znajdującą się na kartach graficznych (obecnie jest to wersja GDDR5). Dzięki technologiom CrossFire i SLI nowoczesne płyty główne zapewniają współpracę wielu procesorów graficznych równocześnie na jednej platformie, zwiększając tym samym wydajność całego systemu.

Procesory zintegrowane[edytuj | edytuj kod]

Rozwiązaniem stosowanym przez wielu producentów płyt głównych jest instalacja procesora graficznego zintegrowanego z chipsetem na mostku północnym lub bezpośrednio w CPU. Jest to przede wszystkim tańsze rozwiązanie, gdyż wdrażane jest w trakcie produkcji samych płyt głównych i nie pochłania dodatkowych zasobów, ale zainstalowane w ten sposób układy graficzne charakteryzują się o wiele mniejszą wydajnością. Zintegrowane procesory graficzne wykorzystują pamięć RAM, przez co zmniejszają możliwości operacyjne głównej jednostki CPU.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg