Procesor graficzny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nvidia GeForce 3 Ti 200
Karta graficzna MSI GTX 770 Lightning

Procesor graficzny, inaczej GPU (ang. Graphics Processing Unit) – jest główną jednostką obliczeniową znajdującą się w nowych kartach graficznych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jako pierwsza tego terminu użyła firma Nvidia, wprowadzając na rynek karty graficzne GeForce 256 w 1999 roku. Głównym zadaniem GPU było wykonywanie obliczeń potrzebnych do uzyskania grafiki 3D, co spowodowało uwolnienie głównego procesora (CPU) od konieczności wykonywania tego zadania. W tej sytuacji mógł on zająć się innymi obliczeniami, co skutkowało zwiększeniem wydajności komputera podczas renderowania grafiki. Nowoczesne procesory graficzne wyposażone są w szereg instrukcji, których nie posiada CPU komputera.

Należy wspomnieć, że wcześniej, w połowie lat 90., na rynku konsumenckim istniały już karty graficzne wyposażone w procesory oferujące akcelerację operacji przetwarzania grafiki 3D takie jak np. S3 Virge czy też dodatkowe akceleratory graficzne (współpracujące z już zainstalowaną kartą graficzną 2D) firmy 3dfx o nazwie Voodoo Graphics. Nvidia zadebiutowała produktem Riva z szeregiem odmian (Riva 128, Riva TNT). GeForce nazywane są kolejne generacje kart graficznych tej firmy, których powstało już kilkanaście.

Obecnie liczącymi się producentami procesorów graficznych są firmy: Nvidia, ATI (przejęta przez AMD) oraz Intel.

Rodzaje GPU[edytuj | edytuj kod]

Oddzielne karty grafiki[edytuj | edytuj kod]

Najbardziej zaawansowane procesory graficzne używane są obecnie w niezależnych urządzeniach, które nazywa się „dedykowanymi kartami graficznymi”. Takie karty montuje się na płytach głównych, za pomocą dedykowanych do takich zastosowań połączeń/slotów jak PCI Express x16 lub starsze AGP charakteryzujących się odpowiednio dużą przepustowością transferu danych dla różnych kart. Procesory graficzne projektowane są do współpracy z pamięcią RAM znajdującą się na kartach graficznych (obecnie jest to wersja GDDR5). Dzięki technologiom CrossFire i SLI nowoczesne płyty główne pozwalają na współpracę wielu procesorów graficznych równocześnie na jednej platformie, zwiększając tym samym wydajność całego systemu.

Procesory zintegrowane[edytuj | edytuj kod]

Rozwiązaniem stosowanym przez wielu producentów płyt głównych jest instalacja procesora graficznego zintegrowanego z chipsetem na mostku północnym lub bezpośrednio w APU. Jest to przede wszystkim tańsze rozwiązanie, gdyż wdrażane jest w trakcie produkcji samych płyt głównych i nie pochłania dodatkowych zasobów, ale zainstalowane w ten sposób układy graficzne charakteryzują się o wiele mniejszą wydajnością. Zintegrowane procesory graficzne wykorzystują pamięć RAM, przez co mogą zmniejszać możliwości operacyjne głównej jednostki CPU.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg