Procolophonomorpha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Procolophonomorpha
Romer, 1964
Okres istnienia: perm–dziś
Rhipaeosaurus tricuspidens
Rhipaeosaurus tricuspidens
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada anapsydy
(bez rangi) Procolophonomorpha
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Procolophonomorphaklad zauropsydów w randze rzędu[1], nadrzędu[2] lub bez przyznanej rangi[3][4], zaliczany do podgromady anapsydów. Michael S. Lee (1995) zdefiniował Procolophonomorpha jako klad obejmujący ostatniego wspólnego przodka rodzaju Nyctiphruretus, rodziny Nycteroleteridae, rodzajów Owenetta i Barasaurus, rodzin Procolophonidae i Lanthanosuchidae, rodzaju Sclerosaurus, parejazaurów i żółwi oraz wszystkich jego potomków[3]. Niektóre analizy kladystyczne sugerują jednak przynależność żółwi nie do anapsydów, lecz do diapsydów[4][5][6]; w takim zaś wypadku Procolophonomorpha sensu Lee, 1995 stałyby się synonimem zauropsydów. Nawet jeśli nie uwzględniać żółwi, tak definiowane Procolophonomorpha mogą być synonimem kladu Ankyramorpha[7][8] (zdefiniowanego przez Michaela deBragę i Roberta Reisza (1996) jako klad obejmujący ostatniego wspólnego przodka grupy Procolophonia, rodzaju Macroleter, rodziny Lanthanosuchidae i rodzaju Acleistorhinus oraz wszystkich jego potomków[9]). Michael deBraga i Olivier Rieppel (1997) zdefiniowali Procolophonomorpha jako klad obejmujący ostatniego wspólnego przodka rodzaju Macroleter, parejazaurów i kladu Procolophoniformes oraz wszystkich jego potomków (przy czym autorzy ci definiują Procolophoniformes jako klad obejmujący ostatniego wspólnego przodka rodzin Procolophonidae i Owenettidae oraz wszystkich jego potomków; inni autorzy na określenie tego kladu używają nazwy Procolophonoidea)[4]. Niektóre analizy kladystyczne sugerują jednak, że do tak definiowanych Procolophonomorpha nie należałaby część taksonów, które do Procolophonomorpha zaliczył Lee (1995), w tym rodzina Lanthanosuchidae i rodzaj Nyctiphruretus[7]. Sean P. Modesto, Diane M. Scott i Robert R. Reisz (2009) zdefiniowali Procolophonomorpha jako klad obejmujący gatunek Procolophon trigoniceps i wszystkie taksony bliżej spokrewnione z nim niż z gatunkiem Milleretta rubidgei; według przeprowadzonej przez autorów analizy kladystycznej do tak definiowanych Procolophonomorpha należy klad Ankyramorpha i siostrzany do niego gatunek Australothyris smithi[8].

Najstarsi znani przedstawiciele Procolophonomorpha (m.in. Acleistorhinus) żyli we wczesnym permie. Żyjącymi do dziś przedstawicielami Procolophonomorpha być może są żółwie; jeśli jednak nie należą one do tej grupy (patrz wyżej) to Procolophonomorpha są grupą wymarłą a ich ostatnimi przedstawicielami były wymarłe pod koniec triasu Procolophonoidea. Grupa cechowała się różnorodnością form, obejmując zarówno taksony podobne do jaszczurek, jak i m.in. masywne parejazaury.

Filogeneza[edytuj | edytuj kod]

Kladogram Procolophonomorpha według Modesto, Scott i Reisza (2009)[8]:

Parareptilia

Mesosauridae



Millerosauria

Eunotosaurus



Millerettidae



Procolophonomorpha

Australothyris


Ankyramorpha

Lanthanosuchoidea




Bolosauridae




Nyctiphruretus



Procolophonia








Kladogram Procolophonomorpha sensu Modesto, Scott i Reisz (2009) według Lysona i współpracowników (2010)[10]:

Parareptilia

Mesosauridae




Millerettidae


Procolophonomorpha
Lanthanosuchoidea

Acleistorhinus



Lanthanosuchus






Eunotosaurus




Odontochelys



Proganochelys






Nyctiphruretus


Procolophonia

Bolosauridae

Eudibamus



Belebey



Procolophonoidea

Procolophon


Owenettidae

Owenetta



Barasaurus






Pareiasauria

Bradysaurus




Scutosaurus



Pareiasuchus







Macroleter



Tokosaurus





"Bashkyroleter" bashkyricus



Nycteroleter



Bashkyroleter mesensis



Emeroleter











Przypisy

  1. Hartmut Haubold, Gerhard Katzung. Palaeoecology and palaeoenvironments of tetrapod footprints from the Rotliegend (Lower Permian) of central Europe. „Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology”. 23, s. 307-323, 1978. doi:10.1016/0031-0182(78)90098-6 (ang.). 
  2. M. F. Iwachnienko: Подкласс Parareptilia. W: M. F. Iwachnienko, E. N. Kuroczkin (red.): Ископаемые позвоночные России и сопредельных стран. Ископаемые рептилии и птицы. Часть 1. Moskwa: GEOS, 2008, s. 48–85. ISBN 978-5-891-18415-6.
  3. 3,0 3,1 Michael S. Y. Lee. Historical Burden In Systematics And The Interrelationships Of 'Parareptiles'. „Biological Reviews”. 70 (3), s. 459-547, 1995. doi:10.1111/j.1469-185X.1995.tb01197.x (ang.). 
  4. 4,0 4,1 4,2 Michael deBraga, Olivier Rieppel. Reptile phylogeny and the interrelationships of turtles. „Zoological Journal of the Linnean Society”. 120, s. 281–354, 1997. doi:10.1111/j.1096-3642.1997.tb01280.x (ang.). 
  5. Olivier Rieppel, Robert R. Reisz. The Origin and Early Evolution of Turtles. „Annual Review of Ecology and Systematics”. 30, s. 1–22, 1999. doi:10.1146/annurev.ecolsys.30.1.1 (ang.). 
  6. Johannes Müller: The relationships among diapsid reptiles and the influence of taxon selection. W: Gloria Arratia, Mark V. H. Wilson, Richard Cloutier (red.): Recent Advances in the Origin and Early Radiation of Vertebrates. München: Verlag Dr. Friedrich Pfeil, 2004, s. 379-408.
  7. 7,0 7,1 Johannes Müller, Linda A. Tsuji. Impedance-Matching Hearing in Paleozoic Reptiles: Evidence of Advanced Sensory Perception at an Early Stage of Amniote Evolution. „PLoS ONE”. 2 (9), s. e889, 2007. doi:10.1371/journal.pone.0000889 (ang.). 
  8. 8,0 8,1 8,2 Sean P. Modesto, Diane M. Scott, Robert R. Reisz. A new parareptile with temporal fenestration from the Middle Permian of South Africa. „Canadian Journal of Earth Sciencies”. 46, s. 9–20, 2009. doi:10.1139/E09-001 (ang.). 
  9. Michael deBraga, Robert R. Reisz. The Early Permian reptile Acleistorhinus pteroticus and its phylogenetic position. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 16 (3), s. 384-395, 1996 (ang.). 
  10. Tyler R. Lyson, Gabe S. Bever, Bhart-Anjan S. Bhullar, Walter G. Joyce, Jacques A. Gauthier. Transitional fossils and the origin of turtles. „Biology Letters”. 6 (6), s. 830-833, 2010. doi:10.1098/rsbl.2010.0371 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Carroll, R. L., 1988: Appendix; Vertebrate Classification. in Carroll, R. L. 1988: Vertebrate Paleontology and Evolution, W. H. Freeman and company, New York
  • deBraga M. & O. Rieppel. 1997. Reptile phylogeny and the interrelationships of turtles. Zoological Journal of the Linnean Society 120: 281-354.
  • deBraga, M. & Reisz, R. R., 1996: The Early Permian reptile Acleistorhinus pteroticus and its phylogenetic position. Journal of Vertebrate Paleontology: Vol. 16, #3, pp. 384-395
  • Laurin, M., & Gauthier, J. A., 1996 Phylogeny and Classification of Amniotes, at the Tree of Life Web Project
  • Lee, M. S. Y. 1995. Historical burden in systematics and the interrelationships of 'Parareptiles'. Biological Reviews of the Cambridge Philosophical Society 70: 459-547.
  • Lee M. S. Y. 1996. Correlated progression and the origin of turtles. Nature 379: 812-815.
  • Lee, M. S. Y., 1997: Pareiasaur phylogeny and the origin of turtles. Zoological Journal of the Linnean Society: Vol. 120, pp. 197-280
  • Rieppel O. & M. deBraga. 1996. Turtles as diapsid reptiles. Nature 384: 453-455.