Programowanie symboliczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Programowanie symboliczne to metodyka tworzenia algorytmów polegająca na założeniu, że części składowe programu komputerowego mogą być zmieniane tak samo jak dane.[1]

W językach programowania obsługujących paradygmat symboliczny, takich jak LISP czy Prolog, zmienne są w stanie przechowywać odwołania do fragmentów kodu programu. Pozwala to na budowanie złożonych systemów obliczeniowych na podstawie przejrzystych, wyspecjalizowanych części realizujących poszczególne zadania. Podejście takie często znajduje zastosowanie w przypadku leniwego wartościowania, w którym dokonuje się operacji na operacjach a nie na danych.

Przykładem elementów symbolicznych w wieloparadygmatowych językach programowania mogą być na przykład znane z języka C makra preprocesora lub wskaźniki do funkcji.

Przypisy

  1. David S. Touretzky: COMMON LISP: A Gentle Introduction to Symbolic Computation. Redwood City, California: The Benjamin/Cummings Publishing Company. ISBN 0-8053-0492-4.