Prokopiusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Zobacz też: Prokopiusz z Cezarei - historyk bizantyjski z czasów Justyniana I.
Prokopiusz
Imiona Procopius
Czas panowania 28 września 365 r. - 27 maja 366 r.
Dynastia walentyniańska
Data urodzin 325 r.
Data śmierci 27 maja 366 r.
Moneta
157 Procopius.jpg
Lista cesarzy rzymskich
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Prokopiusz, Procopius (ur. 325, zm. 27 maja 366) – przywódca buntu w Konstantynopolu za czasów Walentyniana I, obrany przez tłum (a raczej przekupionych prowokatorów) cesarzem rzymskim. Panował jako uzurpator od 28 września 365 do 27 maja 366 roku. W czasie bitwy pod Nakolią w Frygii, którą wydał Walensowi, został opuszczony przez swoich oficerów i następnie stracony przez prawowitego władcę. Prokopiusz osiągnął sukces dzięki przekupieniu części wyższych oficerów, którym obiecał pokaźne nagrody pieniężne.