Prokrust

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Amfora, na której przedstawiono Tezeusza i Prokrustesa, pochodzącą z 570–560 r p.n.e.

Prokrust zwany także Prokrustes, Damastes, Polypemon (stgr. Προκρουστης) – postać z mitologii greckiej. Był synem Posejdona.

Czyhał na swoje ofiary przy drodze z Megary do Aten. Był ubrany w skórę wilka i nosił maczugę. Miał w zwyczaju swoje ofiary kłaść na łożu. Jeśli była zbyt wysoka i pewne jej części ciała wystawały poza łóżko - obcinał je. Jeśli była za krótka, naciągał jej ciało. Został zabity przez Tezeusza.

Motyw Prokrusta wykorzystał w swoim wierszu Damastes z przydomkiem Prokrustes mówi Zbigniew Herbert. Autor dostrzegł analogię pomiędzy dopasowywaniem ludzi do prokrustowego łoża a XX-wiecznymi totalitaryzmami dążącymi do stworzenia nowego, podporządkowanego władzy człowieka. Termin "prokrustyka" pojawia się w powieści "Eden" Stanisława Lema. Dotyczy dopasowywania jednostek czy całego społeczeństwa do określonych wzorców tak jak Prokrust do łoża.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]