Prolativus
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Prolativus – jeden z przypadków w deklinacji występujący przede wszystkim w językach ugrofińskich. Oznacza stosunek desygnatu względem ruchu, bądź sposób, w jaki desygnat pokonuje daną drogę. Może również być być określeniem sposobu, wyrażającym w jaki należy wykonać czynność[1] określoną w orzeczeniu zdania. Obecnie w zaniku, rzadko tworzy nowe wyrazy, jednak często spotykany w literaturze i w języku pisanym.
Język fiński[edytuj]
Prolativus tworzy się przez dodanie końcówki -tse do rdzenia wyrazu na stopie słabej.
- meritse - morzem, przez morze
- puhelimitse - przez telefon
- ohitse - obok (wyraz występuje często w funkcji poimka han meni talon ohitse - przeszedł obok domu)
Prolativus zazwyczaj tworzy się od formy liczby mnogiej wyrazu, nawet jeśli używany jest w znaczeniu liczby pojedynczej[2].
Przypisy
- ↑ Maija Länsimäki: Kirjeitse annettu määräys. Suomen kielen prolatiiveista (fiń.). [dostęp 26 października 2008].
- ↑ Anders Holmberg, Urpo Nikanne (red.): Case and other functional categories in Finnish syntax. Berlin: Mouton de Gruyter, 1993, s. 7, seria: Studies in generative grammar. ISBN 3-11-013812-3.
