Prometeusz w okowach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Prometeusz w okowach, także Prometeusz skowany (gr. Προμηθεύς Δεσμώτης Promētheús Desmṓtēs) – tragedia Ajschylosa, jedyna zachowana część trylogii opowiadającej mit o Prometeuszu.

Prometeusz w okowach stanowi środkową część trylogii, w skład której wchodziły również niezachowane do dzisiejszych czasów tragedie Prometeusz niosący ogień i Prometeusz wyzwolony. Powstanie utworu datuje się na ostatni okres twórczości Ajschylosa.

Treść utworu[edytuj | edytuj kod]

Akcja tragedii rozgrywa się w momencie przykucia Prometeusza do skał Kaukazu. Prometeusz ze spokojem i dumą przyjmuje karę, jaka spotkała go za obdarowanie ludzi wykradzionym z Olimpu ogniem. Tytanowi towarzyszy chór Okeanid, którym opowiada on historię swojego czynu. Prometeusz wygłasza wówczas uwagę o przeznaczeniu, przed którym nie można uciec. Nawet Zeus, zdaniem Prometeusza, nie jest wszechmocny i musi ulec losowi.

W trzecim epejsodionie na scenie pojawia się zamieniona przez Zeusa w krowę Io. Spotkanie tych dwu ukaranych przez Zeusa postaci jest jednocześnie zapowiedzią niezachowanego Prometeusza wyzwolonego, w którym Prometeusza uwolnił potomek Io, Herakles.

W finałowej scenie utworu Prometeusz zapowiada upadek Zeusa. Jedynie Prometeusz zna tajemnicę, która może uchronić go przed utratą władzy. Nie chce jednak jej wyjawić, pomimo gróźb ze strony Hermesa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Ajschylos, tłum. Jan Kasprowicz: Prometeusz skowany. Kraków: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2003. ISBN 83-7389-270-2.
  2. Stanisław Stabryła: Literatura starożytnej Grecji i Rzymu. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum, 2002. ISBN 83-04-04624-5.