Prosiak (żeglarstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Prosiak
Zmniejszenie kąta między liną kotwiczną a dnem poprzez zastosowanie prosiaka.

Prosiak – na jednostkach pływających średniej wielkości (np. duże jachty, mniejsze żaglowce) jest to demontowalny balast denny (zęzowy) w postaci bryły z uchwytami, wykonany z ciężkiego materiału (np. żeliwa). Prosiakiem nazywa się również betonowy odlew z uchem służący do kotwiczenia obiektów nieruchomych takich jak pławy[1].

Zastosowania prosiaka:

  • Do zwiększenia skuteczności kotwiczenia statku wodnego - bryła ta posiada na swojej górnej powierzchni uchwyt, do którego przymocowuje się specjalną szeklę ześlizgową, przez której ucho przekłada się linę lub łańcuch kotwiczny. Tak zawieszonego prosiaka opuszcza się za pomocą dodatkowej liny na niewielką odległość od dna, co powoduje zmniejszenie kąta pomiędzy dnem i liną kotwiczną (lub łańcuchem), czego efektem jest mocniejsze trzymanie się łap kotwicy dna, gdyż kotwica nie będzie już ciągnięta do góry tylko poziomo.
  • Do stabilizacji jednostki przy ostrej, wysokiej fali - działa jako amortyzator.
  • Do wygodnego przebalastowywania jednostki - np. podczas prób przechyłów, zrównoważenia kadłuba przy nietypowym ciężkim ładunku.

Przypisy

  1. Jerzy W. Dziewulski: Wiadomości o jachtach żaglowych. Warszawa: Alma-Press, 2008, s. 228. ISBN 978-83-7020-358-0.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Furmaga, Józef Wójcicki: Mały słownik morski. Gdynia: Mitel International Ltd, 1993. ISBN 83-85413-73-1.