Prosienicznik jednogłówkowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Prosienicznik jednogłówkowy | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | astrowate |
| Podrodzina | Cichorioideae |
| Rodzaj | prosienicznik |
| Gatunek | prosienicznik jednogłówkowy |
| Nazwa systematyczna | |
| Hypochaeris uniflora Vill. Prosp. Hist. Pl. Dauphiné 37. 1779 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Prosienicznik jednogłówkowy (Hypochaeris uniflora Vill.) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Występuje W Alpach, Sudetach i Karpatach. W Polsce można go spotkać we wszystkich wyższych górach.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Łodyga
- Wzniesiona, w środku pusta. Pod koszyczkiem jest silnie zgrubiała. W górnej części jest odstająco owłosiona długimi włosami. Osiąga wysokość (wraz z kwiatostanem) 10-40 cm.
- Liście
- Głównie liście różyczkowe. Są podługowate, całobrzegie lub odlegle ząbkowane. Ich nasada zbiega w oskrzydlony ogonek. Są krótko owłosione.
- Kwiaty
- Zebrane w duży (4-5 cm średnicy), pojedynczy koszyczek na szczycie łodygi. Jego czarniawa okrywa pokryta jest długimi włoskami. Łuski okrywy jajowate, frędzlowane i brodate na długości 2-5 mm. Dno koszyczka z plewinkami, puch kielichowy o pierzastych włoskach wyrastających w jednym szeregu. Kwiaty złocistożółte, wszystkie języczkowe i obupłciowe.
- Owoc
- Wrzecionowatego kształtu z wydłużonym dzióbkiem i żółtym puchem kielichowym.
[edytuj] Biologia i ekologia
- Bylina, hemikryptofit
- Kwitnie od czerwca do sierpnia. Nasiona są rozsiewane przez wiatr (anemochoria).
- Siedlisko
- Hale, ziołorośla, upłazy. Rośnie zarówno na podłożu wapiennym, jak i bezwapiennym. W Tatrach występuje po piętro halne, głównie w piętrze halnym i piętrze kosówki.
- Fitosocjologia
- Gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Nardion i Ass. Hieracio vulgati-Nardetum[2].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
[edytuj] Bibliografia
- Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd.. ISBN 83-7073-385-9.
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
