Prosienicznik szorstki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Prosienicznik szorstki | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | astrowate |
| Podrodzina | Cichorioideae |
| Rodzaj | prosienicznik |
| Gatunek | prosienicznik szorstki |
| Nazwa systematyczna | |
| Hypochaeris radicata L. Sp. pl. 2:811. 1753 |
|
| Synonimy | |
|
Hypochoeris radicata L. |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Prosienicznik szorstki (Hypochaeris radicata L.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny astrowatych. Rodzimy obszar jego występowania to Europa, część Azji (Turcja, Kaukaz, Zakaukazie, Dagestan) i Afryka Północna[2]. Rozprzestrzenił się ponadto w wielu innych rejonach świata, nawet w Australii i Nowej Zelandii[2]. W Polsce pospolity.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Niebieskozielona, siągająca 25-80 cm wysokości, prawie nie rozgałęziona, naga, lub co najwyżej w nasadzie słabo owłosiona. Zwykle jest bezlistna, co najwyżej ma tylko pojedyncze, łuskowate liście.
- Liście
- Liście odziomkowe w przyziemnej rozetce, rzadko nagie, przeważnie szorstko owłosione i zatokowo ząbkowane.
- Kwiaty
- Zebrane w koszyczek o podłużnie walcowatej okrywie długości 18-25 mm. Listki okrywy są lancetowate ciemnozielone i przeważnie szorstko owłosione. Brzeżne 5-ząbkowe kwiaty języczkowe są dłuższe od okrywy. Mają żółty kolor, na spodniej stronie są zielonkawo-szare. Puch kielichowy o włoskach dwojakiego rodzaju: środkowe są pierzaste i dłuższe, zewnętrzne niepierzaste i krótsze. Kwitnie od czerwca do września.
- Owoc
- Z dzióbkiem, pokryty drobnymi brodawkami, o długości 10-17 mm.
Biologia i ekologia [edytuj]
Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: przydroża, zarośla, łąki, odłogi. W uprawach rolnych jest chwastem. W górach występuje po regiel górny. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla All. Vicio lathyroidis-Potentillion[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-05].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
Bibliografia [edytuj]
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
