Prosper Guéranger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Prosper Guéranger

Prosper Guéranger (ur. 4 kwietnia 1805 w Sablé-sur-Sarthe, zm. 30 stycznia 1875 w Solesmes[1]) – francuski benedyktyn, Sługa Boży Kościoła katolickiego, odnowiciel zakonu we Francji po kasacie podczas Rewolucji francuskiej, jeden z inicjatorów ruchu odnowy liturgicznej[2].

W 1837 został mianowany przez papieża Grzegorza XVI opatem klasztoru św. Piotra w Solesmes oraz przełożonym generalnym odnowionej kongregacji benedyktyńskiej we Francji. Następnie wznowił działalność kilku opactw benedyktynów i sióstr benedyktynek. Publikował wiele artykułów i książek z zakresu liturgiki (ceniony L'Année liturgique, pol. Rok liturgiczny) i historii Kościoła.

Guéranger organizował też w Solesmes rekolekcje zamknięte dla świeckich i duchownych, w których uczestniczyli m.in. Henri Lacordaire i Charles de Montalembert.

Był życzliwy sprawom polskim i utrzymywał kontakty z powstańcami i emigrantami, np. Bogdanem Jańskim, Hieronimem Kajsiewiczem i Piotrem Semenenką[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Encyklopedia Katolicka. T. VI. Lublin: 1993, s. 378-379. ISBN 83-86668-06-7.
  2. GUERANGER Prosper L.P. OSB (1805-1875). Liturgista.pl. [dostęp 2010-02-14].