Prostota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Prostota jest właściwością, stanem lub jakością bycia prostym[potrzebne źródło]. Często oznacza piękno. Zazwyczaj określa nakład pracy wymagany od kogoś próbującego coś wyjaśnić. Proste rzeczy są zwykle łatwiejsze do wytłumaczenia i zrozumienia niż skomplikowane.

Zgodnie z Brzytwą Ockhama, kiedy wszystkie inne rzeczy są równe, najprostsza teoria jest najbardziej prawdopodobna - stąd znaczenie koncepcji prostoty w epistemologii. Według Tomasza z Akwinu, Bóg jest nieskończenie prosty.

Prostota jest czasami używana jako synonim lub eufemizm głupoty lub braku wykształcenia, obycia - prostactwo.