Proszek błyskowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Proszek błyskowy (też fotobłysk) – proszek składający się z pyłu aluminiowego lub magnezowego i substancji utleniającej (na przykład chloranu potasu), podczas spalania której uzyskuje się bardzo jasny błysk białego światła. Służy do wytworzenia światła magnezowego. Używany w pirotechnice do uzyskania efektów świetlnych w fajerwerkach.

Proszek błyskowy od 1859 używany był w fotografii. Został wyparty najpierw przez jednorazowe żarówki błyskowe wypełnione tlenem i drobnymi wiórkami magnezu, a następnie przez lampy błyskowe. Obecnie stosowany:

  • w wojsku jako materiał błyskowy w ładunkach mających za zadanie oślepić wroga na pewnien czas,
  • przez pirotechników w fajerwerkach jako mieszanka efektowa,
  • czasem jako materiał miotający,
  • również do produkcji petard.

Składy proszków błyskowych (wagowo):

  • KNO3 (60%) + Mg (40%)
  • NaNO3 (60%) + Mg (40%)
  • Ba(NO3)2 (60%) + Mg (40%)
  • Sr(NO3)2 (60%) + Mg (40%)
  • KClO4 (60%) + Al (40%)
  • KClO3 (70%) + Al (30%)
  • KMnO4 (50%) + Al (50%)
  • KMnO4 (70%) + proszek aluminiowo-magnezowy (PAM) (30%)
  • MPF-42 (mieszanina pirotechniczna fotobłyskowa) o składzie:
    • PAM – 42%
    • KClO4 – 26%
    • Ba(NO3)2 – 30%
    • siarka – 1%
    • H3BO3 – 1%

PAM to pył aluminiowo-magnezowy, czyli spylony stop Mg i Al, jego zastąpienie mieszaniną pyłów obu metali nie da takiego samego efektu.

Mieszaniny zawierające KMnO4 mogą ulec samozapłonowi pod wpływem wilgoci. Jako utleniacz używa się najczęściej KClO4, odchodząc od KClO3, który również jest niebezpieczny, szczególnie w układach z siarką. Do mieszanin błyskowych dodaje się kwasu borowego H3BO3, o działaniu antyoksydacyjnym.