Protokół genewski (1925)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Protokół genewski z 17 czerwca 1925 o zakazie używania na wojnie gazów duszących, trujących lub podobnych oraz środków bakteriologicznych – główne międzynarodowe porozumienie zabraniające prowadzenia wojny chemicznej i bakteriologicznej. Rozwija zakaz używania trucizn lub broni zatrutej zawarty w Regulaminie wojny lądowej z 1907 (zakaz używania gazów bojowych zawiera też Traktat Waszyngtoński z 6 lutego 1922). Państwa uczestniczące w podpisaniu protokołu genewskiego potwierdziły, że nie użyją broni chemicznej i zgadzają się rozszerzyć ten zakaz na bakteriologiczne środki prowadzenia wojny.

Podpisany przez 34 państwa do 1970 r. Obecnie stronami jest 137 państw. Część ratyfikowała go z zastrzeżeniem respektowania tylko wtedy, gdy respektować go będzie przeciwnik. Polska ratyfikowała go 4 lutego 1929 (Dz. U. z 1929 r. Nr 28, poz. 279).

Protokół nie ma ograniczenia czasowego. Państwa ratyfikujące protokół zobowiązały się dołożyć starań, aby pobudzić kraje trzecie do dołączenia do protokołu.

Na Protokół powołuje się w preambule Konwencja o broni biologicznej z 1972 oraz Konwencja o zakazie broni chemicznej z 1993.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia t. 9 Moskwa 1972.
  • Mała Encyklopedia Wojskowa t. 2 wyd. MON 1970
  • 1000 słów o chemii i broni chemicznej Zygfryd Witkiewicz (red.) Warszawa MON 1987 ISBN 8311073961.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]