Prototetyda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Prototetyda – historyczny ocean istniejący w okresie od schyłku ediakaru do karbonu (550–330 mln lat temu). Poprzednik oceanu Paleotetydy.

Prototetyda powstała po rozpadzie superkontynentu Pannocji na proto-Laurazję i proto-Gondwanę. Prototetyda leżała między tymi dwoma kontynentami, a od północy zamykał ją mikrokontynent Kazachstanii i łuk wysp, dzielące ją od oceanu Panthalassy.

Ocean rozszerzał się w okresie kambru, a największą szerokość osiągnął w czasie od późnego ordowiku do środkowego syluru. Zaczął się zamykać w późnym sylurze, gdy kontynenty północno- i południowochiński oderwały się od Gondwany i zdryfowały na północ. Następnie w późnym dewonie Kazachstania zderzyła się z Syberią. Prototetyda uległa ostatecznemu zamknięciu w karbonie, gdy kontynent północnochiński zderzył się z Syberią i Kazachstanią.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]