Prowincja (I Rzeczpospolita)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podział administracyjny I Rzeczypospolitej

Prowincja – prawno-administracyjna część składowa państwa polsko-litewskiego. Prowincje mają swe źródło w nadaniu w 1347 przez Kazimierza Wielkiego osobnych statutów występujących w historiografii pod wspólną nazwą "statuty wiślicko-piotrkowskie" dla Wielkopolski i Małopolski, a jeszcze głębsze - w rozbiciu dzielnicowym.

Od zawarcia unii lubelskiej (1569) Rzeczpospolita (I RP) dzieliła się na trzy prowincje:

  • prowincja wielkopolska
    • województwa wielkopolskie
    • województwa mazowieckie
    • województwa pruskie (pomorskie)
  • prowincja małopolska
  • prowincja litewska
    • województwa litewskie
    • województwa białoruskie (wyodrębniane czasem z poprzednich)
    • województwa inflanckie (teoretycznie autonomiczne, faktycznie podległe prowincji litewskiej)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]