Prowincje senackie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Prowincje senackieprowincje rzymskie, w których prawo do wyznaczania zarządców (prokonsuli) miał wyłącznie Senat. Prowincje te były własnością narodu rzymskiego i znajdowały się daleko od limesu, w związku z czym nie były zagrożone – dlatego też nie stacjonowały tam legiony, co miało ograniczyć możliwość odebrania władzy cesarzowi przez Senat. Użytkownikom gruntów prowincjonalnych nakładano daniny w postaci stipendium[1].

Prowincje rzymskie zostały podzielone na senackie i cesarskie niedługo po objęciu godności cesarskiej przez Oktawiana.

W 14 roku n.e. prowincjami senackimi były:

Przypisy

  1. Władysław Rozwadowski: Prawo rzymskie. Zarys wykładu wraz z wyborem źródeł. Poznań: Ars boni et aequi, 1992, s. 123. ISBN 83-900964-5-5.