Prowokator (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Prowokator
Gatunek sensacyjny
dramat
kostiumowy
Data premiery 31 maja 1995
Kraj produkcji  Czechy
 Polska
 Wielka Brytania
Język polski oraz
rosyjski, węgierski
Czas trwania 88 min.
Reżyseria Krzysztof Lang
Scenariusz Maciej Maciejewski, Krzysztof Lang
Główne role Bogusław Linda
Krzysztof Pieczyński
Danuta Stenka
Bartłomiej Topa
Muzyka Michał Lorenc
Zdjęcia Artur Reinhart
Scenografia Barbara Komosińska
Kostiumy Dorota Roqueplo
Montaż Elżbieta Kurkowska
Produkcja Filmcontract Ltd.
Telewizja Polska
Mark Forstater Production Ltd.
Pictus Ltd.
Dystrybucja Zespół Filmowy Kadr
Wikicytaty Prowokator w Wikicytatach

Prowokator – film polski z 1995 roku w reżyserii Krzysztofa Langa.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Zdecydowana część akcji filmu rozgrywa się w 1909 roku. Artur Herling jest terrorystą walczącym z przedstawicielami carskiej władzy na terenie Królestwa Polskiego. W zamachu na generalnego prokuratora Warszawy Andrieja Kawielina przypadkowo giną jego żona i córki. Herling zostaje pojmany i osadzony w więzieniu pod nadzorem pułkownika Pirinowa. Wyrzuty sumienia, wywołane śmiercią niewinnych osób i działanie Pirinowa powodują, że Herling załamuje się i próbuje się powiesić. Pułkownik nakłania go do odkupienia win poprzez pomoc w schwytaniu niebezpiecznego dla rosyjskiej władzy dziennikarza i początkującego terrorysty Andrzeja Woydy. Herling ucieka z transportu więziennego i z pomocą innego więźnia, Adama Tańskiego, udaje się do Zakopanego. Tam poznaje Woydę i jego przyjaciółkę Martę Moraczewską. Woyda nakłania Artura do udziału w zamachu na pułkownika Pirinowa, w międzyczasie starając się zarazić swojego gościa pasją taterniczą. Podczas wspinaczki na Kazalnicę Herling zdradza Woydzie, iż jest zdrajcą i przybył tu z polecenia Pirinowa, a także sugeruje, iż wie o wcześniejszym epizodzie z życia Andrzeja, kiedy ów zdradził przed pułkownikiem swoich towarzyszy. Woyda strzela do Herlinga, który spada ze skalnej półki i ginie. Następnie Woyda przeprowadza udany zamach na pułkownika Pirinowa. Napisy końcowe filmu informują, że działał w organizacji bojowej i dokonał jedenastu zamachów, w 1918 roku wstąpił do partii bolszewików, a w 1936 roku został rozstrzelany z rozkazu Stalina. Jego przyjaciółka Marta wyjechała do Ameryki Północnej i tam zajmowała się fotografią.

Plenery[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]