Prymicja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Błogosławieństwo prymicyjne

Prymicje – w Kościele katolickim (od łac. Primitiae, prima missa - pierwsza msza) nazwa pierwszej mszy (msza prymicyjna), odprawianej przez nowo wyświęconego kapłana (neoprezbitera). Prymicja jest odprawiana zazwyczaj dzień po święceniach kapłańskich dokonanych przez biskupa.

W prymicji uczestniczy ks. proboszcz z parafii. Podczas mszy prymicyjnej neoprezbiter udziela zebranym uroczystego błogosławieństwa, zazwyczaj poprzez nakładanie rąk na głowę.

Aby godność sakramentu kapłaństwa zachować u wiernych w należytej czci, papież Leon XIII w 1886 roku, prymicyjną mszę wzbogacił odpustami pod zwykłymi warunkami (spowiedź sakramentalna, komunia święta oraz modlitwa w intencjach Papieża)[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]