Prywatność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Prywatność – termin, który - w najszerszym znaczeniu - określa możliwość jednostki lub grupy osób do utrzymania swych danych oraz osobistych zwyczajów i zachowań nieujawnionych publicznie.

W prawie[edytuj | edytuj kod]

Prywatność często rozpatrywana jest jako prawo przysługujące jednostce. Prawo do prywatności funkcjonuje w niemal wszystkich współczesnych jurysdykcjach, chociaż w wielu sytuacjach może być ograniczane. W Polsce prawo to gwarantowane jest w art. 47 Konstytucji oraz w przepisach prawa cywilnego. Prywatność nie jest dobrem samoistnym[1] (nie przewiduje jej art. 23 k.c.), wynika ona przede wszystkim z innego dobra osobistego jakim jest cześć (godność, dobre imię).

Prawo do prywatności zostało także zapisane w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka z 1950 r.[2], ratyfikowanej również przez Polskę.

Kościół Katolicki początkowo nie zawarł prawa do prywatności w katalogu praw człowieka, który wymienia encyklika papieża Jana XXIII Pacem in terris (1963), jest ono jednak uwzględnione w konstytucji Gaudium et spes[3]. Poparcie dla tego prawa można też odnaleźć pośrednio, na zasadzie pełnego poparcia Powszechnej deklaracji praw człowieka[4][5] w encyklice Redemptor Hominis, za pontyfikatu Jana Pawła II. Zostało ono też wyrażone wprost w dokumencie Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu[6].

W informatyce[edytuj | edytuj kod]

W informatyce, prywatność stanowi pokrewny do anonimowości problem z zakresu bezpieczeństwa teleinformatycznego. Oprócz unormowań prawnych, podlega także ochronie metodami technologicznymi, takimi jak kryptografia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jest to kwestia sporna w doktrynie.
  2. Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, artykuł 8. Zob. tekst online
  3. II Sobór Watykański, Gaudium et spes, 26. Zob. tekst online
  4. Powszechna deklaracja praw człowieka, ONZ, przyjęta 10. grudnia 1948 r. Zob. tekst online (artykuł 12)
  5. Orędzie Papieża Jana Pawła II na XXXII Światowy Dzień Pokoju, 1. stycznia 1999 r., 12.
  6. Pornografia i przemoc w środkach masowego przekazu, 7. maja 1989 r., pkt 21. Zob. tekst online