Przełęcz Mieczysława Orłowicza
| Przełęcz im. Mieczysława Orłowicza | |
Widok z Osadzkiego Wierchu na Smerek górujący nad przełęczą |
|
| Wysokość | 1075 m n.p.m. |
| Państwo | |
| Pasmo | Bieszczady Zachodnie |
| Na mapach: | |
Przełęcz im. Mieczysława Orłowicza – przełęcz w Bieszczadach Zachodnich, w masywie Połoniny Wetlińskiej; od 1974 nosi imię Mieczysława Orłowicza[1].
Jest to szerokie siodło oddzielające Smerek od Szarego Berda[2] w masywie Połoniny Wetlińskiej. W rzeczywistości są to dwa obniżenia rozdzielone niewielkim garbem. Dalej na zachód wysunięta jest przełęcz usytuowana wyżej (1094 m n.p.m.), jest ona bardziej znana ze względu na znajdujący się tam węzeł popularnych szlaków turystycznych. Na wschód od niej leży drugie, niższe obniżenie (1075 m n.p.m.), dawniej zwane Żołobyną. Obecność dwóch przełęczy powoduje liczne błędy na mapach. Najczęściej jest to zaznaczanie sygnatury w miejscu węzła szlaków (wyższa przełęcz) i podawanie wysokości niższej z nich.
Przełęcz Orłowicza jest jednym z najniżej położonych miejsc występowania połoniny w polskich Bieszczadach.
[edytuj] Piesze szlaki turystyczne
żółty Wetlina – Zatwarnica
-
- z Wetliny 1.30 h (↓ 1 h)
- z Zatwarnicy 3 h (↓ 2 h)
-
czerwony Główny Szlak Beskidzki
-
- ze Smereka 0.20 h (↑ 0.30 h)
- z Osadzkiego Wierchu 0.45 h (↑ 1 h)
-
czarny Jaworzec – Przełęcz Orłowicza
-
- z Jaworca 3 h (↓ 2.20 h)
-
Przypisy
- ↑ Zarządzenie nr 50 Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 maja 1974 r. w sprawie zmiany i ustalenia nazw niektórych miejscowości i obiektów fizjograficznych (M.P. z 1974 r. Nr 22, poz. 130).
- ↑ Wojciech Krukar: Mapa Bieszczadów wyd. Ruthenus. [dostęp 17.12.2008].
[edytuj] Bibliografia
- Bieszczady i Góry Sanocko-Turczańskie. Mapa turystyczna. Skala 1:75000. Wydanie trzecie. Warszawa: PPWK SA. ISBN 83-7329-436-8.
- Bieszczady. Przewodnik. Pruszków, Olszanica: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 1995.
|
|||||