Przełęcz Szpara
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przełęcz Szpara (słow. Škára, Špára, niem. Sparajoch, węg. Spara-hágó[1], ok. 2270 m n.p.m.) – przełęcz położona w bocznej grani słowackich Tatr, odchodzącej od Cubryny w kierunku Krywania (Główna grań odnogi Krywania). Oddziela od siebie dwa szczyty – Krótką (Krátka, 2374 m) i Krywań (2496 m), a ściślej zwornikową kulminację nazywaną Ramieniem Krywania (Rameno Kriváňa, 2395 m).
Nazwa przełęczy pochodzi od tunelu nazywanego Szparą, który przechodzi przez ścianę pod samą przełęczą. Tunel o wysokości 18 m ma w dolnej części wlot (o średnicy ok. 1 m) od strony Doliny Niewcyrki skąd wznosi się pionowo i w górnym odcinku załamuje się pod kątem ok. 70°, wychodząc lejkowatym ujściem po stronie Doliny Ważeckiej.
Pierwsze odnotowane wejście:
- latem: Eugeniusz Janota i Maciej Sieczka z osobami towarzyszącymi – 9 września 1867 r.
- zimą: F. Förster, J. Páczay – 25 stycznia 1916 r.
Przypisy
- ↑ Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
[edytuj] Bibliografia
- Witold Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Cz. VIII. Warszawa: Sport i Turystyka, 1967.
- Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.
