Przełęcz Tatarska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przełęcz Tatarska

Przełęcz Tatarska , Przełęcz Jabłonicka (ukr. Яблуницький (Татарський) перевал, Jabłunyćkyj (Tatarśkyj) perewał) – przełęcz na terenie Ukrainy, w łańcuchu Zewnętrznych Karpat Wschodnich, oddzielająca Gorgany od Czarnohory.

Wysokość – 931 m n.p.m. Przez Przełęcz Tatarską przebiega droga regionalna R03, łącząca Rachiw w obwodzie zakarpackim z miejscowością Jaremcze w obwodzie iwanofrankiwskim. Przełęcz Tatarska rozdziela dolinę Cisy po stronie zakarpackiej od doliny Prutu po stronie galicyjskiej. Od najdawniejszych czasów wykorzystywana jako szlak handlowy znad Morza Czarnego na Węgry. Przed II wojną światową na przełęczy znajdowało się polskie schronisko turystyczne PTT.

19 września 1939 resztki 10 Brygady Kawalerii w sile ok. 1,5 tys. żołnierzy, z kilkoma tankietkami, wobec agresji ZSRR na Polskę – otrzymały rozkaz wycofania się na Węgry na czele z płk. dypl.Stanisławem Maczkiem, przekroczyły granicę węgierską na Przełęczy Tatarskiej, po czym zostały internowane.

18 października 1944 przekroczyły ją wojska radzieckie[1].

Wikimedia Commons

Przypisy