Przedwzmacniacz mikrofonowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przedwzmacniacz mikrofonowy – urządzenie służące do zwiększenia poziomu sygnału mikrofonowego (zazwyczaj rzędu miliwoltów) do wartości zbliżonych do poziomu liniowego. Mimo że w założeniu urządzenia te mają służyć jako wzmacniacz małej czestotliwości (m.cz.), często ich niedoskonałości wykorzystywane są w procesie kreowania brzmienia. Mogą być również elementem większej całości, czyli toru mikrofonowego (samodzielnego lub będącego elementem miksera), zawierającego dodatkowe procesory sygnałowe, takie jak bramki szumów, filtry, kompresor, deesser, korektor parametryczny, limiter.

Pod kątem zastosowanych elementów wzmacniających sygnał, wyróżnia się:

Zazwyczaj przedwzmacniacze pracują w klasie A, ze względu na wymagany niewielki poziom zniekształceń nieliniowych i stosunkowo mały pobór prądu. Ze względu na charakter obciążenia, dąży się raczej do wzmocnienia napięciowego niż prądowego. Typowe maksymalne wartości wzmocnienia napięciowego wahają się w granicach 50-70 dB. Dodatkowo często na wejściu urządzenia zainstalowany jest załączany tłumik, zmniejszający wartość sygnału w przypadku jego za wysokiego poziomu (sygnały z mikrofonów pojemnościowych mogą osiągnąć nawet kilka woltów). Innymi często spotykanymi elementami dodatkowymi jest inwerter fazy sygnału, zasilacz symetryczny o napięciu +/- 48 V (tzw. Zasilanie Phantom) dla mikrofonów pojemnościowych, i filtr górnoprzepustowy.