Przekładnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Przekładniamechanizm lub układ maszyn służący do przeniesienia ruchu z elementu czynnego (napędowego) na bierny (napędzany) z jednoczesną zmianą parametrów ruchu, czyli prędkości i siły lub momentu siły.

Przekładnia może zmieniać:

  • ruch obrotowy na ruch obrotowy – najczęstszy przypadek
  • ruch obrotowy na liniowy lub odwrotnie
  • ruch liniowy na ruch liniowy

Ze względu na rodzaj wykorzystywanych zjawisk fizycznych, przekładnie dzielą się na:[1]

Przekładnia może być:

  • reduktorem (przekładnia redukująca) – gdy człon napędzany obraca lub porusza się z mniejszą prędkością niż człon napędzający
  • multiplikatorem (przekładnia multiplikująca) – gdy człon napędzany obraca lub porusza się z większą prędkością niż człon napędzający

Przekładnia o zmiennym przełożeniu nazywana jest wariatorem

Szczególnym przypadkiem przekładni jest sytuacja, gdy prędkość na wejściu równa jest prędkości na wyjściu. Taki przypadek stosuje się, gdy chodzi tylko o zmianę kierunku wektora prędkości lub siły (momentu).

Podstawowymi parametrami przekładni są:

  • nmax – maksymalna prędkość na wale napędzającym
  • Mmax – maksymalne obciążenie – siła lub moment siły na wale napędzanym
  • i = n1/n2 – przełożenie przekładni, gdzie n1 to prędkość na wale napędzającym i n2 to prędkość na wale napędzanym
  • η = Nu/Nosprawność energetyczna przekładni, gdzie Nu to moc użyteczna i No to moc włożona

Przypisy

  1. Mały Poradnik Mechanika tom II, praca zbiorowa, WNT, Warszawa, 1994, ISBN 83-204-1705-8

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło przekładnia w Wikisłowniku