Przemoc wobec kobiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przemoc wobec kobiet – termin używany całościowo wobec aktów przemocy skierowanych głównie lub wyłącznie wobec kobiet. Jest typem działania z nienawiści (wielokrotnie wyczerpującego znamiona przestępstwa), w której głównym motywem jest płeć ofiary.

Definicja ONZ[edytuj | edytuj kod]

Najbardziej rozpowszechniona definicja została wyrażona przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w postaci deklaracji o eliminacji przemocy wobec kobiet z 1993 r., która definiuje przemoc wobec kobiet jako:

Quote-alpha.png
każdy akt przemocy, związany z faktem przynależności danej osoby do określonej płci, którego rezultatem jest, lub może być, fizyczna, seksualna lub psychiczna krzywda lub cierpienie kobiet, włącznie z groźbą popełnienia takich czynów, wymuszaniem lub arbitralnym pozbawianiem wolności, niezależnie od tego, czy czyny te miały miejsce w życiu publicznym czy prywatnym.

Przemoc wobec kobiet obejmuje ale nie ogranicza się do:

  • fizycznej, seksualnej i psychicznej przemocy w rodzinie, włączając w to bicie, wykorzystywanie seksualne dziewcząt w domu rodzinnym, przemoc na tle konfliktu o wysokość posagu lub w celu uzyskania kolejnego posagu, gwałt w małżeństwie, okaleczanie narządów płciowych kobiet i inne tradycyjnie stosowane, okrutne praktyki, przemoc pozamałżeńską oraz przemoc związaną z wyzyskiem;
  • fizycznej, seksualnej i psychicznej przemocy występującej w danej społeczności, włączając w to gwałt, wykorzystywanie seksualne, molestowanie seksualne oraz wytwarzanie atmosfery zastraszenia w miejscu pracy, w instytucjach edukacyjnych i w innych miejscach oraz handel kobietami i zmuszanie do prostytucji.
  • fizycznej, seksualnej i psychicznej przemocy stosowanej lub tolerowanej przez państwo, niezależnie od tego czy miała ona miejsce w życiu publicznym czy też prywatnym[1][2].

Skala zjawiska[edytuj | edytuj kod]

Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej ogłosiła w marcu 2014 raport pt. "Przemoc wobec kobiet: badanie przeprowadzone w skali UE". Metodologię oparto na rozmowach ankietowych z 42. tys. mieszkankami krajów Unii Europejskiej. Odpowiedzi respondentek z Polski wskazują na mniejszą skalę zjawiska przemocy wobec kobiet w Polsce w porównaniu z wynikami średnimi dla wszystkich 28 państw UE[3].

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]